บทที่ 1163

ที่สำคัญที่สุดก็คือ

หยางเฟิงก็ไม่กลัวผู้คุมกฎสิบมีความคิดที่ไม่ซื่อสัตย์อะไร

กุ่ยเหมินต่างก็ได้พินาศย่อยยับแล้ว

ผู้คุมกฎสิบถึงแม้มีใจที่ไม่ซื่อสัตย์จะสามารถทำอะไรได้อีก？

ถ้าหากผู้คุมกฎสิบกล้าทรยศตัวเอง

นิ้วมือหนึ่งของหยางเฟิงก็สามารถบีบให้เขาตายได้อย่างง่าย ๆ ！

หยางเฟิงพยักหน้าพูดแล้ว“ดีมาก！นับจากวันนี้เป็นต้นไป คุณก็คือศิษย์พี่รองของสำนักบู๊ผม！วันหลังฐานะของกุ่ยเหมินผู้คุมกฎสิบของคุณนี้สามารถทิ้งไปได้แล้ว ผมได้ยินว่าเสือขาวตั้งชื่อให้คุณแล้วเรียกว่าหมูไร้น้ำยาผมคิดว่าชื่ออันนี้ไม่เลววันหลังคุณก็ชื่อว่าหมูไร้น้ำยาแล้วกัน！”

อ๊ะ？

ได้ยิน

ผู้คุมกฎสิบทั้งคนต่างก็ตะลึงแล้ว

สีหน้าของเขาก็ดำขึ้นมาในพริบตาแล้ว

เขาพูดอ้ำอึ้ง“อาจารย์ ช่วยผมเปลี่ยนชื่อได้ไหม？หมูไร้น้ำยาชื่อนี้ไม่ไพเราะมากจริง ๆ ！”

หมูไร้น้ำยาแม่ง

นี่ไม่ใช่เหยียดหยามคนเหรอ？

ถ้าหากตัวเองมีชื่อเรียกอันนี้จริง ๆ แล้ว วันหลังยังมีความกล้าได้เหรอ？

คิดถึงที่นี่

ผู้คุมกฎสิบอดไม่ได้ที่จะน้ำตาคลอ มองไปทางเสือขาวแวบหนึ่งอย่างคับแค้นใจมากแล้ว

ถ้าหากไม่ใช่เสือขาวช่วยตัวเองตั้งชื่อบ้าอันนี้

ตัวเองก็จะไม่กลายเป็นเรื่องตลก！

มองเห็นท่าทางการแสดงออกบนหน้าที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจของผู้คุมกฎสิบ

หน้าเสือขาวมีรอยยิ้มที่มีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น

เขาตบไหล่ของผู้คุมกฎสิบแล้ว ยิ้มพูด“ศิษย์พี่รอง！ชื่อหมูไร้น้ำยาอันนี้ไม่เลว ผมแนะนำคุณยังไงก็รับเรื่องจริงในตอนนี้อย่างเชื่อฟังเถอะ！”

“ฉัน……”

ได้ยิน

ผู้คุมกฎสิบแทบจะด่าแม่ออกมาแล้ว！

อะไรที่เรียกว่ายังไม่เลว？

แต่นี่มันเป็นชื่อที่ด่าคนนะ！

ถ้าหากชื่อนี้ไม่เลวจริง ๆ

ทำไมเสือขาวไม่เรียกเองล่ะ！

เสือขาวคนเลวนี้เห็นชัดว่าก็คือตั้งใจ

ตั้งใจอยากเห็นเรื่องตลกขบขันของตัวเอง！

แต่

หยางเฟิงก็ยิ้มแล้ว เขาพูดพยักหน้า“เสือขาวพูดถูกวันหลังคุณก็เรียกว่าหมูไร้น้ำยา”

ได้ยินคำพูดนี้

！