บทที่ 117

วันนี้เป็นวันอะไรกันแน่？

ทำไมตระกูลเย่แห่งจงโจวและตระกูลเย่แห่งตงไห่ก็มาประสมโรงด้วยแล้ว

ตระกูลเย่แห่งตงไห่คือมาแสร้งเหรอ？

ตระกูลมดตะนอยเล็กๆ ก็ยังคิดจะงูกลืนช้าง？

เย่โหรวขมวดคิ้วและถามว่า “เย่ซาน ตระกูลเย่แห่งตงไห่นี่คืออะไร?”

เย่ซานอธิบายด้วยความเคารพ: "คุณหนู ตระกูลเย่แห่งตงไห่เป็นสาขาแยกของตระกูลเย่แห่งเมืองเอกของเรา ได้ยินมาว่าก่อนหน้านี้ตระกูลเย่แห่งตงไห่ทะเลาะกันเองไม่รู้ว่าพวกเขารู้ข่าวการล่มสลายของตระกูลเย่แห่งเมืองเอกได้ยังไง คิดว่าคงอยากจะมาหาผลประโยชน์!"”

ในสายตาเย่ซาน

หยางเฟิงและคนอื่นๆ มาที่นี่เพื่อเก็บผลประโยชน์

ในเมื่อตระกูลเย่แห่งเมืองเอกก็ล่มสลายแล้ว

งั้นเย่ซื่อกรุ๊ปก็กลายเป็นเนื้อก้อนใหญ่ในสายตาคนอื่นอยู่แล้ว

ทุกคนก็อยากไปกัดหนึ่งคำ

แต่จะมีบางคน คงมาเล่นตลก หาที่ตาย！！

ท่านดำหัวเราะเยาะ

จากนั้นก็โบกมือพูดว่า “เรื่องเล็กแค่นี้ พวกคุณก็ยังมารบกวนคุณหนู？ ไล่ออกไปก็พอแล้ว!”

เล่นตลกอะไร？

ตระกูลเล็กๆ สามารถเชิญคุณหนูได้？

ไอ่งั่งจริงๆ！

ยังอยากแย่งของกับตระกูลเย่แห่งเมืองหลวง ไม่อยากมีชีวิตซะแล้ว！

“รอก่อน！”

เย่โหรวลุกขึ้นยืนทันที พูดด้วยรอยยิ้มเย็นชาว่า “ไป พวกเราไปรู้จักตระกูลเย่แห่งตงไห่นี้หน่อย!”

ในเมื่อก็นามสกุลเย่

เก็บกวาดพร้อมกันได้พอดีเลย

จากนี้ไป เมืองเอกจะมีตระกูลเย่เพียงตระกูลเดียว ผู้นำเพียงคนเดียว!

ก็คือเธอ เย่โหรว！

ขณะนี้

หน้าประตูเย่ซื่อกรุ๊ป

หยางเฟิงพูดอย่างไม่สบอารมณ์: "เมื่อไหร่คนรับผิดชอบของพวกคุณจะออกมา？ถ้ายังไม่ออกมา ฉันจะเข้าไปทันทีแล้ว!"

ให้เทพมรณะยืนอยู่หน้าประตูรอคน