บทที่ 120

ในที่สุดจางเวยก็เข้าใจว่าทำไมเย่โหรวถึงมาจากจงโจว

ที่แท้คืออยากจะควบคุมทั้งมณฑลเจียงหนาน！

แม้ว่าตอนนี้เขาจะเป็นถึงตัวพ่อใต้ดินของเมืองเอก

แต่ทั้งมณฑลเจียงหนานก็มีหลายสิบนคร

เมืองเหล่านี้ ส่วนมากเป็นราชาที่พึ่งพาตนเอง ไม่ได้อยู่ภายใต้การควบคุมของจางเวยเลย

คิดไม่ถึงว่า ใจตระกูลเย่จะใหญ่ขนาดนี้

จะกลืนกินพื้นที่สีเทาของทั้งมณฑลเจียงหนานในคราวเดียว!

“คุณช่วยฉันฆ่าหยางเฟิงนี้ก่อน ผ่านไปช่วงหนึ่ง ฉันจะยังมาหาคุณอีก”

พูดจบคำนี้ เย่โหรวพาท่านดำจากไปแล้ว

หลังเย่โหรวจากไป

เจี้ยนเฟิงสีหน้าไม่ดี： “ท่านสาม ตอนนี้พวกเราควรทำยังไง？”

“เห้อ！”

จางเวยถอนหายใจเบา ๆ และกล่าวว่า "คราวนี้ตระกูลเย่แห่งจงโจวท่าทางรุนแรง ดูเหมือนว่าเราจะไม่มีเอาตัวรอดเองได้แล้ว ในเมื่อเย่โหรวขอให้เราฆ่าหยางเฟิงซะ งั้นเราก็ทำได้แค่ทำตามเท่านั้น"

เจี้ยนเฟิงลังเล: "แต่... แม้แต่ท่านดำยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฟิง เราจะฆ่าเขาได้ยังไง？"

จางเวยคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า "ตอนนี้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปได้ผนวกเย่ซื่อกรุ๊ปในเมืองเอกแล้ว งั้นเราจะผ่าเฟิงเมิ่งกรุ๊ปก่อน"

พูดจบคำนี้ แสงเจ้าเล่ห์ในดวงตาของเขา

……

เย่เมิ่งเหยียนใช้เวลาสั้นที่สุดเขารับมืออุตสาหกรรมของตระกูลเย่แห่งเมืองเอก

จากนั้น เธอก็เริ่มเปลี่ยนแปลงกรุ๊ปทั้งหมดครั้งใหญ่

ผู้บริหารระดับสูงของทั้งบริษัท ถูกแทนที่โดยคนจากเฟิงเมิ่งกรุ๊ป

ทำให้เย่ซื่อกรุ๊ปทั้งหมด กลายเป็นสาขาของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปในเมืองเอก

และในขณะที่เย่เมิ่งเหยียนมอบหมายงาน เตรียมการสู้ครั้งใหญ่

โฮ่ง！

ก็มีเสียงดังแว่วมา

เห็นเพียงมอเตอร์ไซค์หลายร้อยคันส่งเสียงกึกก้อง หยุดอยู่ที่หน้าประตูเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของสาขาเมืองเอก

หลังจากนั้น อันธพาลถือไม้หลายร้อยคนก็ลงจากรถ

เจี้ยนเฟิงลงจากรถมอเตอร์ไซค์ฮาร์เลย์คันหนึ่ง เหล่มองที่ตึกใหญ่

กลุ่มเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยราวกับพบศัตรูน่าเกรงขาม