บทที่ 125

ไม่เพียงแต่เช่นนั้น ยังต้องการรับซือบริษัทเหล่านี้

หลังจากข่าวสารนี้เผยแพร่ออกไป

หลายคนต่างถือว่าเป็นเรื่องตลกขบขันเมื่อได้ยิน

ถึงอย่างไรเฟิงเมิ่งกรุ๊ปสำนักงานสาขาเมืองเอก ก็เป็นเพียงกิจการเล็ก ๆ ที่คุณภาพด้อยที่หนึ่ง จะเอาอะไรไปรับซื้อบริษัทคู่ค้าหลายสิบแห่ง？

ตอนที่ทุกคนรอดูเรื่องขำขัน ทุกคนต่างถูกการกระทำของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปทำให้มึนงงรวดเร็วติดต่อกันอย่างไม่ขาดสาย

เฟิงเมิ่งกรุ๊ปเหมือนกับบ้าคลั่ง กำเริบเสิบสานกว้านซื้อหุ้นของบริษัทคู่ค้าหลายสิบแห่ง

อีกทั้งยังซื้อในราคาที่สูงกว่า！

ไม่คำนึงถึงราคาที่ต้องเสีย ไม่คำนึงถึงต้นทุน ใช้เงินเหมือนกับเศษกระดาษ！

ธนบัตรกำใหญ่ ๆ โยนเข้าตลาดหลักทรัพย์

เวลาสั้นสั้นไม่ถึงสามสิบนาที

บริษัทคู่ค้าหลายสิบแห่ง ล้วนถูกเฟิงเมิ่งกรุ๊ปกว้านซื้อทั้งหมด

……

ปัง！

ปัง！

ปัง！

สุพรีมคลับ ทุกอย่างที่สามารถพังทำลายได้ล้วนถูกจางเวยพังจนแหลกละเอียด

เขาพูดคำรามโกรธนระงับอารมณ์ไม่อยู่ “เป็นแบบนี้ได้ยังไง？เป็นแบบนี้ได้ยังไง？”

แรกเริ่มเดิมทีเขาต้องการอยากให้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปรีบออกไปจากเมืองเอก

แต่คาดไม่ถึง เฟิงเมิ่งกรุ๊ปกลับกว้านซื้อบริษัทคู่ค้าหลายสิบแห่ง

ต้องรู้ว่าบริษัทพวกนี้ ส่วนใหญ่ล้วนมีหุ้นของจางเวย

ผลสุดท้าย เฟิงเมิ่งกรุ๊ปเดินเครื่องติดต่อกันไม่หยุด ทำให้เขาเสียหายย่อยยับ

นี่จะให้เขาไม่โกรธได้ยังไง？

สีหน้าของเจี้ยนเฟิงดูไม่ได้ถึงขีดสุด เขาก็คาดไม่ถึงว่าผลสุดท้ายจะเป็นขนาดนี้

“ท่านสาม ทั้งหมดเป็นความผิดของผม ได้โปรดลงโทษผมเถอะครับ！”

เจี้ยนเฟิงพูดแล้วคุกเข่าลงข้างเดียว

จางเวยมองเจี้ยนเฟิงแล้วพูดคำราม “ตอนนี้ลงโทษแกแล้วมีประโยชน์อะไร？แกบอกฉันสิ ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่？”

เจี้ยนเฟิงส่ายหน้าแล้วพูด “ผมเองก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เฟิงเมิ่งกรุ๊ปนี้เหมือนว่าจะมีเงินเกินมาเยอะมาก แล้วบ้าคลั่งกว้านซื้อหุ้นบริษัทเหล่านั้นในตลาดหุ้น ถึงแม้ผมจะดักโจมตีสุดกำลัง แต่ฝ่ายตรงข้ามพุ่งออกมาอย่างดุร้าย ผมเลยขัดขวางไม่ไหวโดยสิ้นเชิง ตามการคิดคำนวณ เฟิงเมิ่งกรุ๊ปจ่ายเงินลงทุนไปอย่างน้อยที่สุดประมาณหนึ่งหมื่นล้าน……”