บทที่ 14 วันผ่าตัด

“สวัสดีครับคุณหยาง ผมคือผู้อำนวยการของโรงพยาบาลตี้อีตงไห่ หลินมู่ครับ !”

หลินมู่พูดด้วยความเคารพ

หยางเฟิงพยักหน้าแล้วพูดว่า : “อืม ไม่รู้ว่าพวกคุณวางแผนไว้อย่างไร เกี่ยวกับการรักษาอาการป่วยของลูกสาวผม ?”

“คุณหยาง โรงพยาบาลของเราได้เรียกทีมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งที่สุดมาเป็นทีมที่ปรึกษา จากนั้นจะให้ผมเป็นผู้ลงมือผ่าตัดด้วยตนเองครับ”

หลินมู่เป็นแพทย์ศัลยกรรมหัวใจ

เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ในอ้อมแขนของหยางเฟิงในตอนนี้ รู้สึกได้ถึงความปลอดภัยอย่างยื่ง

ตลอดห้าปีที่ผ่านมา เย่เมิ่งเหยียนต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก

แต่หลังจากที่หยางเฟิงกลับมา ในที่สุดเย่เมิ่งเหยียนก็มีความหวังแล้ว

“อย่ามาขวางทางฉัน โรงพยาบาลของพวกแกมีสิทธิ์อะไรมาขวางไม่ให้ฉันเข้ามารักษา ?”

“ฉันจะบอกพวกคุณแกนะ ฉันเป็นคนของตระกูลเย่ พวกแกกล้าขวางฉัน ฉันจะไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่ !”

ตอนนี้เอง มีเสียงดังเอะอะโวยวายขึ้นตรงทางเดิน

หยางเฟิงขมวดคิ้ว แล้วพูดอย่างไม่พอใจ : “วันนี้เป็นวันที่ลูกสาวของฉันผ่าตัด ใครกล้าเข้ามาเอะอะโวยวาย ?”

เสือขาวรีบก้าวออกมาทันทีแล้วพูดว่า : “ท่านแม่ทัพ จะให้ผมออกไปดูไหมครับ ?”

หยางเฟิงโกรธจนหน้าเขียว : “ช่างเถอะ ฉันจะไปดูเอง ฉันเองก็อยากจะเห็นเหมือนกันว่า ใครกล้าเอะอะโวยวายในวันผ่าตัดของลูกสาวฉัน ?”

พูดพลาง หยางเฟิงก็หันไปหาเย่เมิ่งเหยียนแล้วพูดว่า : “เมิ่งเหยียน คุณรอผมอยู่ที่นี่นะ ผมจะไปไล่พวกแมลงวันที่มาก่อความวุ่นวายออกไป”

“อืม !”

เย่เมิ่งเหยียนพยักหน้า

จากนั้น หยางเฟิงก็ดินออกไปพร้อมเสือขาว

หลังจากมาถึงโถงทางเดิน หยางเฟิงก็เห็นพลทหารสองนายยืนขวางทางคนกลุ่มหนึ่งอยู่

คนพวกนี้ไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับหยางเฟิง หนึ่งในนั้นก็คืออารองของเย่เมิ่งเหยียน นายท่านรองตระกูลเย่ เย่กวง