บทที่ 141

หยางเฟิงยิ้มแล้วพูด “ที่รัก ไม่ว่าคุณจะตัดสินใจยังไง ผมก็จะสนับสนุนคุณ!”

เย่เมิ่งเหยียนขมวดคิ้วแล้วพูด “แต่ตอนนี้มีปัญหาอยู่หนึ่งอย่าง พวกเราไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับหู้ไห่สักเท่าไหร่ ดังนั้นเลยต้องทำการวิจัยตลาดเบื้องต้นก่อน”

หยางเฟิงยิ้มแล้วพูด “อันนี้ง่ายๆ ผมไปหู้ไห่กับคุณสักเที่ยวก็ได้แล้ว?”

“ขอบใจนะ ที่รัก!”

เย่เมิ่งเหยียนนอนอยู่ในอ้อมกอดของหยางเฟิง ด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจบนใบหน้า

ถ้าหยางเฟิงไม่ได้ไปด้วย ไปหู้ไห่สถานที่ที่ไกลขนาดนั้น เขาจะสบายใจปล่อยให้เย่เมิ่งเหยียนไปเพียงลำพังได้ไง?

หลังจากจองตั๋วเครื่องบินเสร็จ

หยางเฟิงและเย่เมิ่งเหยียนก็นั่งเครื่องบิน บินตรงจากตงไห่ไปยังหู้ไห่

ผู้ติดตามยังรวมถึงเสือขาวและเลขาของเย่เมิ่งเหยียนด้วย

ส่วนองครักษ์มังกรและคนอื่นๆ แน่นอนว่าพวกเขาซ่อนตัวอยู่ในที่ลับแล้ว

นั่งไปประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า

เครื่องบินลงจอดอย่างปลอดภัยที่สนามบินตงไห่

“เป็นเมืองที่คึกคักมากเลย!”

ลงจากเครื่องบิน เย่เมิ่งเหยียนก็ตกใจกับความเจริญรุ่งเรืองของหู้ไห่

เต็มไปด้วยตึกระฟ้าทุกที่

มีคนอยู่แออัดทุกที่

เทียบกับหู้ไห่ ตงไห่เป็นเพียงพื้นที่ชนบทบ้านนอกเล็กๆ

หยางเฟิงยิ้มแล้วพูด “แน่นอน ต้องรู้ว่า นี่คือเมืองเศรษฐกิจอันดับหนึ่งในต้าเซี่ยของเรา จะเปรียบเทียบกับตงไห่ได้อย่างไง?”

เย่เมิ่งเหยียนพูด “อืม งั้นเราไปโรงแรมกันก่อนเถอะ!”

ก่อนมาที่หู้ไห่ เย่เมิ่งเหยียนได้บอกให้เลขาของตัวเองจองโรงแรมห้าดาวไว้ให้แล้ว

บูม!

“ขอโทษค่ะ ขอโทษค่ะ!”

พึ่งจะเดินออกจากทางเดินของสนามบิน จู่ๆร่างหนึ่งก็พุ่งเข้าชนเย่เมิ่งเหยียนแรงๆไปทีหนึ่ง

คนคนนั้นรีบขอโทษด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิด

เย่เมิ่งเหยียนโบกมือแล้วพูด “ไม่เป็นไร! ไม่เป็นไร!”

หยางเฟิงมองดู