บทที่ 158

เฉ่าปิงกับหวงเทียนไม่อยากเอ่ยถึงหยางเฟิงให้มากนัก

เพราะไม่ใช่เรื่องน่าสรรเสริญเลยสักนิด

“ใช่แล้ว ได้ยินว่างานเลี้ยงครั้งนี้เชิญนางแบบและคุณหนูไฮโซมาเยอะนี่ พวกเราไปสอยกันหน่อยไหม?”

นี่เป็นความชอบที่เหมือนกัน ทันใดนั้นพวกเขาสามคนก็สบตาหัวเราะไม่หยุด

งานเลี้ยงหรูหราแบบนี้ จะขาดสาวงามเติมสีสันได้อย่างไร

โดยเฉพาะพวกนางแบบหน้าใหม่ และดาราพึ่งเข้าวงการ ล้วนอยากใช้โอกาสนี้เพื่อจับตัวคุณชายเป็นสะพานก้าวเข้าสู่ตระกูลผู้ดี

ทว่ามีความสำเร็จตามเจตนาน้อยมาก พวกคุณชายก็แค่เล่นพวกเธอเท่านั้น

ทายาทระดับสูงในตระกูลหู้ไห่ พวกเฉ่าปิงมักจะเล่นแบบนี้เสมอ

ทว่าพวกเขาสองคนโดนกระทืบแรงปานนี้ จะยังมีอารมณ์อันแรงกล้าต่อเรื่องพวกนี้ นับว่าเป็นจอมบ้ากามขนานแท้

ทันใดนั้นใบหน้าหลินลี่เผยรอยยิ้มแปลกประหลาด“ทั้งสองท่าน เมื่อกี้ผมเห็นผู้หญิงสวยมากๆ คนหนึ่ง”

“ตรงไหน?”

ได้ยินดังนั้นเฉ่าปิงกับหวงเทียนก็รีบถาม

“ตรงนั้นไง”

หลินลี่ชี้ไปยังเย่เมิ่งเหยียน

เฉ่าปิงกับหวงเทียนมองตาม จากนั้นใบหน้าก็แข็งค้างในบัดดล

โดยเฉพาะตอนที่เห็นเย่เมิ่งเหยียนยืนข้างหยางเฟิง ใบหน้าพวกเขาสองคนก็ดูไม่ได้เสียเลย

ต้องบอกว่าโลกกลมมาก ต้องเจอหน้าพญายมอีกครั้งซะแล้ว

โบราณกล่าวไว้ดีมาก ศัตรูเจอหน้ากันเมื่อไหร่ มีอันต้องดวงตาแดงก่ำทุกที

เฉ่าปิงเสียเปรียบหยางเฟิงมาสองครั้งสองหนแล้ว

เวลานี้มาเห็นหน้าหยางเฟิงอีกครั้ง จึงรู้สึกเคียดแค้นในใจ

ทว่าเขาไม่กล้าเดินเข้าไปสั่งสอน เพราะหยางเฟิงทำให้เขาหวาดผวายิ่ง

ถ้าเกิดถูกกระทืบอีกครั้ง จะเก็บใบหน้านี้ไว้ที่ไหน？