บทที่ 166

ถึงอย่างไรก็เป็นลูกชายของตัวเอง เฉ่าซือไห่ไม่อยากที่จะลงโทษมากนัก

ถ้าหากเป็นคนอื่นล่ะก็ กลัวว่าคงจะนอนตายอยู่ที่ถนนแห่งไหนแห่งหนึ่งแล้วล่ะ!

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานเลี้ยงนั้น ได้แพร่กระจายไปทั่วเมืองหู้ไห่อย่างรวดเร็ว

ใครๆต่างก็รู้ ช่วงนี้ในเมืองหู้ไห่นั้นมีเรื่องต่างๆเกิดขึ้นมากมาย

ในคืนนั้น สำนักหงและสี่ตระกูลใหญ่ได้ทำการโจมตีต่อสู้ที่ดุร้ายกับแก๊งเขียว

กิจการทั้งหมดของแก๊งเขียวนั้นก็จะได้รับการโจมตีด้วย

ภายในค่ำคืนเดียว แก๊งเขียวนั้นได้สูญเสียพ่ายแพ้หนักเป็นอย่างมาก

“หัวหน้า ในหนึ่งคืน แก๊งเขียวของพวกเรา ทั้งหมดหลายร้อยคน รวมทั้ง ร้านเหล้า ร้านเต้นรำ คาราโอเกะ ได้รับการโจมตีจากสำนักหงและสี่ตระกูลใหญ่ พวกเราได้รับความเสียหายเป็นอย่างมาก!”

ผู้อาวุโสชุดเทาได้รวบรวมรายชื่อสิ่งของที่เสียหายไว้ทั้งหมดแล้ว ก่อนจะยื่นให้เฉ่าซือไห่

เฉ่าซื่อไห่พออ่านจบแล้ว ก็ได้ทำการบดขยี้รายชื่อที่อยู่ภายในมือ

แค่ภายในค่ำคืนเดียว แก๊งเขียวของเรานั้นสูญเสียไปกว่าร้อยล้าน

ถึงแม้ว่าการสูญเสียครั้งนี้สำหรับแก๊งเขียวนั้นจะไม่ควรค่าแก่การกล่าวถึง

แต่ว่าหากเกิดการสูญเสียแบบนี้ทุกวันล่ะก็ แก๊งเขียวของพวกเราคงรับไม่ไหว!

เฉ่าซือไห่พูดคำราม“ให้ตายเถอะ คนสำนักหงและสี่ตระกูลใหญ่นี่ไม่อยากจะให้แก๊งเขียวของพวกเราได้พักกันบ้างเลยหรอ？”

ผู้อาวุโสชุดดำพูดด้วยใบหน้าที่เครีงเครียด “ท่านหัวหน้า ถ้างั้นตอนนี้พวกเราควรทำยังไงดี？คงจะไม่ยอมมองเฉยๆให้เจ้าพวกสำนักหงและสี่ตระกูลใหญ่หลงละเลิงไปกว่านี้ใช่มั้ย？”

เฉ่าซือไห่พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา“ประกาศคำสั่งข้าออกไป！พวกเราจะโจมตีกิจการของสำนักหงและของสี่ตระกูลใหญ่ไม่ว่าอันไหน ข้าจะทำให้พวกมันรู้ถึงความแข็งแกร่งและยิ่งใหญ่ของแก๊งเขียว ข้าจะทำให้มันรู้ว่า ใครกันที่คือตัวพ่อแห่งเมืองหู้ไห่”

“รับทราบ！”

ในไม่ช้าจากนี้ การโจมตีจากแก๊งเขียวก็ได้เกิดขึ้น

โดยทั้งบนถนนและตรอกซอยทั้งเมืองหู้ไห่นั้น ก็เกิดการโจมตีและระเบิดเกิดขึ้นตลอดเวลา

สักพักหนึ่ง ผู้คนก็เริ่มตื่นตระหนกขึ้น

……

ศูนย์แก๊งเขียว

ถึงแม้แก๊งเขียวจะเริ่มการโจมตีตอบโต้กลับ แต่ทว่าการสูญเสียก็ยังคงมากเหมือนเดิม

แต่ถึงอย่างไรวะสำนักหงและสี่ตระกูลใหญ่ก็ไม่ใช่พวกกินเจนะ