บทที่ 168

หลังจากที่เย่โหร่วเดินทางกว่าพันกิโลกลับมาที่เมืองจงโว อันดับแรกเลยนางก็รีบเข้าหาพ่อของนาง ที่ตอนนี้เป็นหัวหน้าแห่งตระกูลเย่แห่งจงโจวคนปัจจุบัน เย่หนานเทียน จงเจริญ!

พอได้ยินว่าลูกสาวของตนถูกรังแก เย่หนานเทียนก็ได้โกรธเป็นอย่างมาก

พร้อมกับตบโต๊ะอย่างเสียงดังรอบหนึ่ง

“เจ้าหยางเฟิงมันจะมากไปแล้วนะ หรือว่าข้าม่มีตัวตนสำหรับตระกูลเย่แห่งเมืองจงโจวหรือยังไง?”

ที่เย่หนานเทียนโกรธขนาดนี้ไม่ได้เป็นเพราะท่านดำถูกฆ่า ไม่ใช่เพราะเย่โหรวถูกฆ่า อีกทั้งยังไม่ใช่เพราะจางเวยถูกฆ่า

ที่โกรธเพราะหลังจากที่หยางเฟิงได้ฆ่าจางเวยไปแล้ว ตระกูลเย่ก็ไม่สามารถจะหาผลประโยชน์ที่ดีจากเมืองเอกของมณฑลเจียงหนานได้

ต้องรู้ว่านี่สิบปีมานี้ ตระกูลเย่นั้นสามารถครองตำแหน่งตระกูลอันดับสามแห่งจงโวไว้ได้ แต่ก็เพราะว่าจางเวยนั้นเป็นคนที่คอยนำทรัพยากรต่างๆนั่นส่งไปให้ที่เมืองเอกของมณฑลเจียงหนาน

แต่ทว่าตอนนี้จางเวยได้ตายได้ หลังจากนี้ก็จะไม่มีคนคอยส่งเสบียงมาให้แก่เมืองเอกแห่งมณฑลเจียงหนานแล้ว

หากเป็นแบบนี้ต่อไปล่ะก็ ตระกูลเย่ต้องอ่อนกำลังลงแน่ๆ

ในเมืองจงโว มีศัตรูมากมายที่ห้อมล้อมอยู่

เมื่อใดที่ตระกูลเย่อ่อนกำลังลง พวกเขาจะต้องไม่พลาดโอกาสทองนี้ในการโจมตีพวกเราแน่ๆ

เมื่อถึงเวลาตระกูลเย่ มีแต่ทางตายสถานเดียว!

เมื่อมองเห็นว่าพ่อโกรธ เย่โหรวรีบถาม “พ่อ พ่อจะช่วยข้าล้างแค้นได้เมื่อไหร่?”

หลังจากที่ตนโดนหยางเฟิงตบหน้า เย่โหรวก็เกลียดหยางเฟิงเข้ากระดูกดำ

ตั้งแต่เล็กจนโต นางเป็นเด็กที่ถูกตามใจ เป็นคุณหนูในคฤหาสน์ มีคนนับหน้าถือตา

แล้วตอนนี้ใครกันที่กล้ามาตบหน้านาง?

นี่มันเหยียดหยามนางชัดๆ!

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่โหรว สีหน้าของเย่หนานเทียนได้เปลี่ยนไปทันที

เจ้าหยางเฟิงสามารถฆ่าจางเวย และ ท่านดำได้ ไม่ใช่ว่าใครธรรมดาที่ไหนก็จะทำได้นะ

จริงๆแล้วจางเวยกับท่านดำเป็นคนสำคัญของฮั่วจิ้ง

โดยเฉพาะจางเวย

เย่หนานเทียนโดยเมื่อก่อนเขานั้นได้ทราบถึงความสามารถที่ซ่อนอยู่ของจางเวย อย่างน้อยก็เป็นระดับสูงที่สุดของฮั่วจิ้ง

แต่ว่าเมื่อก่อน มีแต่จางเวยที่คอยส่งของเสบียงให้ ดังนั้นจึงปิดตาข้างหนึ่งเปิดตาข้างหนึ่งมาโดยตลอด

ตอนนี้หยางเฟิงฆ่าจางเวยแล้ว ดังนั้นสามารถรับรองได้แล้วว่าหยางเฟิงนั้นเป็นคนที่มีฝีมือสูงสุดในฮั่วจิ้ง จนถึงระดับขั้นปรมาจารย์!

ต้องรู้ว่า ในจงโวนั้น ระดับปรมาจารย์นั้นนับว่าหายากมากๆ