บทที่ 172

ปีนี้ตู้เฟิงอายุเจ็ดสิบปีแล้ว เขาผ่านพายุฝนนับครั้งไม่ถ้วนในหู้ไห่

ตั้งแต่สมัยปู่ของเขา ตู้เยว่เซิงที่ถูกขนานนามว่าตัวพ่อแห่งหู้ไห่ ตระกูลตู้ดำรงตำแหน่งสำคัญในหู้ไห่

แม้ตอนนี้ตระกูลตู้จะล่มสลายแล้วก็ไม่มีใครกล้าดูหมิ่นตระกูลตู้

เมื่อเห็นทุกคนที่รอให้เขาพูด ตู้เฟิงเหลือบมองทุกคนและพูดเบาๆว่า: "เมื่อเทียบกับความแข็งแกร่งแล้ว สี่ตระกูลใหญ่ของเราไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ แก๊งเขียว ดังนั้นตอนนี้เราจึงมีเพียงทางเลือกเดียวเท่านั้นที่... "

"ทางไหน?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ผู้นำทั้งสามตระกูลใหญ่ก็ถามอย่างกังวลใจในทันที

ตู้เฟิงพูดอย่างเฉยชา“วิธีนี้คือการสวามิภักดิ์ให้คุณเฟิง”

หืม?

เมื่อได้ยินเช่นนี้ทุกคนก็ตะลึง

ผู้นำตระกูลหวงถามด้วยความสงสัย “เราได้เข้าเยี่ยมคารวะหยางเฟิงไปแล้ว ยังต้องเข้าสวามิภักดิ์?”

คนอื่นๆ ก็มองตู้เฟิงด้วยความสงสัย

พวกเขาเพิ่งพบกับหยางเฟิงและทำให้ผิดใจกับแก๊งเขียวเพราะหยางเฟิง ตอนนี้ยังจะให้พวกเรายอมสวามิภักดิ์?

ตู้เฟิงพูดเบาๆ: “ฉันได้สืบมาแล้ว คุณหยางเป็นบุตรเขยของตระกูลเย่แห่งตงไห่ในมณฑลเจียงหนาน…แต่หลังจากหายตัวไปห้าปี เขาก็กลับมาอย่างแข็งแกร่งไม่เพียงแต่ช่วยให้ตระกูลเย่กลายเป็นเจ้าพ่อแห่งตงไห่เท่านั้น แต่ยังทำลายตัวพ่อใต้ดินอย่างจางเวยในเมืองเอกของมณฑลเจียงหนาน...”

“เย่เมิ่งเหยียน คือ ผู้หญิงข้างกายที่เป็นภรยาของคุณหยาง ซึ่งปัจจุบันเป็นประธานเฟิงเมิ่งกรุ๊ป เขามาหู้ไห่ครั้งนี้เพื่อตรวจสอบการตลาด การที่พวกเราไปเยี่ยมคารวะคุณหยางนั้นไม่พอ เราจำเป็นต้องสวามิภักดิ์…”

“พิสูจน์ความจงรักภักดี พิสูจน์ความจงรักภักดีอะไร ?”

ทุกคนสับสนกับคำพูดของตู้เฟิง

เดี๋ยวยอมสวามิภักดิ์ เดี๋ยวสวามิภักดิ์ เดี๋ยวพิสูจน์ความจงรักภักดี นี่มันบ้าอะไรกัน？

ตู้เฟิงเพิกเฉยต่อข้อสงสัยของทุกคนและกล่าวต่อ: "อย่างที่ทุกคนทราบกันดีว่าตลาดหู้ไห่มากกว่า 90% ครอบครองโดยสี่ตระกูลใหญ่ของเราและแก๊งเขียว หากที่เฟิงเมิ่งกรุ๊ปประสบจะเข้มาหู้ไห้นั้นเป็นเรื่องที่ยากมาก ดังนั้นเราต้องเฟิงเมิ่งกรุ๊ป.."

จางกงผู้นำของตระกูลจางที่ไม่คิดจะพูดก็ถามว่า "จะทำอย่างไร？"