บทที่ 182

เฉินตงกัดฟันและพูดว่า: “โยนศพของไอ่แก่นี่ออกไปให้หมากิน!”

ทันใดนั้นสาวกของสำนักหงหลายคนก็ก้าวมาข้างหน้าและลากร่างท่านเทาออกไป

ตู้เฟิงก้าวไปข้างหน้าและถามว่า “ท่านเฉินหัวหน้าสำนัก ตอนนี้เฉ่าซือไห่หนีไปแล้ว พวกเราควรทำอย่างไร?”

เฉินตงพูดด้วยหัวเราะเย้ยและกล่าวว่า: “ตอนนี้แก๊งเขียวถูกทำลายแล้ว เฉ่าซือไห่เหมือนหมาที่ไร้เจ้าของ ไม่มีอะไรต้องกลัว! ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือการกำจัดศัตรูที่เหลืออยู่ของแก๊งเขียวและทำลายแก๊งเขียวให้หมดสิ้น!"

"ครับ!"

เมื่อได้ยินคำพูดของเฉินตงผู้นำตระกูลทั้งสี่ก็รีบนำกองกำลังของพวกเขาไปกำจัดศัตรูที่เหลืออยู่ของแก๊งเขียว

เฉินตงมองดูบัลลังก์ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของเฉ่าซือไห่ เดินไปทีก้าวแล้วนั่งลง

เขาหัวเราะอย่างภาคภูมิใจและพูดว่า "ฮ่าฮ่าฮ่า จากนี้ไปหู้ไห่จะเป็นของสำนักหง!"

ตอนนั้นสำนักหงถูกบีบให้ออกจากหู้ไห่และยกสถานะเจ้าให้กับแก๊งเขียว

ในที่สุดสำนักหงก็กลับมาผงาดอีกครั้ง กลับมาครองตำแหน่งเจ้าพ่อแห่งงหูไห่

ขณะที่เฉินตงกำลังรู้สึกภูมิใจอย่างยิ่ง เงาร่างของคนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นอย่างเงียบๆที่หน้าห้องโถง

“เจ้าภูมิใจมากมั้ย?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้เฉินตงก็ลุกขึ้นยืนและกล่าวด้วยความเคารพว่า “คารวะท่านทูตเสือขาว!”

เสือขาวที่อยู่ข้างหน้าเขาคือทูตของสำนักเทพมรณะ!

เสือคนเป็นคนไปหาเขาและพาเขากลับมาหู้ไห่อีกครั้ง

เสือขาวมองไปที่เฉินตงและพูดอย่างเหยียดหยาม: “จำไว้ ที่เจ้ามีวันนี้ได้เพราะสำนักเทพมรณะ เจ้าเป็นแค่เบี้ยตัวหนึ่งเข้าใจไหม?”

เฉินตงไม่กล้าที่ตอบโต้และพยักหน้าทันที: “ข้ารู้แล้ว!”

เมื่อเห็นสิ่งนี้เสือขาวกล่าวด้วยความพอใจ: “คุณหยางสั่งให้คุณรีบกำจัดศัตรูที่เหลืออยู่ของแก๊งเขียวให้เร็วที่สุดและฟื้นฟูความสงบเรียบร้อยในหู้ไห่ พรุ่งนี้เช้าคุณหยางต้องการเห็นเมืองหู้ไห่ที่ใหม่เอี่ยมทั้งหมด!”

เฉินตงรีบพูด “ขอให้คุณหยางวางใจ พรุ่งนี้ข้าจะให้ท่านได้เห็นไห่ใหม่ที่ใหม่เอี่ยมทั้งหมดอย่างแน่นอน!”

เสือขาวไม่ได้พูดอะไรไร้สาระและเขาก็หายตัวไปจากที่นั่น

หลังจากที่เสือขาวจากไป เฉินตงก็เช็ดเหงื่อเย็นๆที่ไหลออกจากหน้าผากของเขา

คุณหยางคนนี้ที่สามารถสั่งให้เสือขาวเชื่อฟังคำสั่งได้ ต้องเป็นคนระดับสูงในสำนักเทพมรณะอย่างแน่นอน!