บทที่ 186

เย่โหรวนั่งอยู่ในรถแลนด์โรเวอร์ด้วยใบหน้าที่ภาคภูมิใจ

"ปีศาจดำ อีกนานเท่าไหร่ถึงจะไปถึงตงไห่"

“คุณหนู ข้างหน้าเป็นพรมแดนติดตงไห่แล้ว!”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ปากของเย่โหรวก็เผยรอยยิ้มชั่วร้ายและกล่าวว่า “ดีมาก วันนี้ข้าจะทำลายตระกูลหยางเฟิงให้สิ้นซาก!”

บูม!

ทันใดนั้น

รถเบรกกะทันหัน

เย่โหรวไม่สามารถควบคุมร่างกายของเธอได้และล้มลงบนรถ

เธอลุกขึ้นนั่งและด่าคนขับ "แกขับรถยังไง เชื่อหรือไม่ว่าฉันจะฆ่าแก"

คนขับพูดด้วยเสียงสั่นๆ “คุณหนู ไม่ใช่ความผิดของผม ข้างหน้ามีคนตัดหน้า!”

“อะไรนะ” เมื่อได้ยินดังนั้นเย่โหรวก็ขมวดคิ้วและพูดว่า “ไป! ลงรถ ฉันอยากรู้นักว่าใครมันกล้าตัดหน้ารถฉัน!”

หลังจากนั้นเย่โหรวลงจากรถพร้อมกับปีศาจดำและคนอื่นๆ

เห็นจากตรงหน้าที่ไม่ไกลมากนักว่าหยางเฟิง กำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือชงชาอย่างสบายใจ

เสือขาวและองครักษ์มังกรยืนอยู่ข้างหลัง

เพื่อตามเย่โหรวให้ทัน หยางเฟิงสั่งให้เสือขาว ขับเฮลิคอปเตอร์มารับเขาและตามมาทันอย่างรวดเร็ว

สำหรับเย่เมิ่งเหยียน หยางเฟิงให้เธอขับรถมาเอง

เพราะเขาไม่ต้องการให้เย่เมิ่งเหยียนเห็นภาพนองเลือดที่โหดร้าย!

เมื่อเย่โหรวเห็หยางเฟิงก็กล่าวด้วยความตกใจ "หยางเฟิงแกมาอยู่นี่ได้ยังไง?"