บทที่ 204

บริษัทอสังหาริมทรัพย์หม่าซื่อได้ล้มละลาย

สำหรับเรื่องนี้ ได้แพร่กระจายส่งต่อจนถึงหมู่บ้านตระกูลเย่

ในตอนแรก ผู้คนยังไม่เชื่อ

เพราะในเมื่อหม่าเถิงนั้นเป็นถึงตัวพ่อของเมือง ทำอาชญากรรมมาหลายปี และไม่มีใครกล้าจะยุ่ง

ได้แต่รอให้กรมตำรวจนั้นมีการประกาศออกมา

หยางเฟิงมาถึง การกลับมาอย่างปลอดภัย และลงจากรถ

ทุกคนจึงค่อยๆที่จะเชื่อ

หยางเฟิงพูดกับเย่หลง “ปู่น้อย ท่านอย่าเกรงใจเลย เรื่องพวกนี้คือสิ่งที่ผมควรทำ”

เมื่อพูดจบ เขาก็มองไปที่ชาวบ้าน “ทุกคนฟังผมนะ ตอนนี้หม่าเถิงได้ถูกจับตัวแล้ว และก็จะไม่มีใครกล้ามาทำลายบ้านของพวกคุณอีก”

“มันช่างดีจริงๆ!”

“ในที่สุดพวกเราก็สามารถกลับไปอยู่ในบ้านยุคสมัยของหมู่บ้านตระกูลเย่แล้ว!”

“ขอบคุณพวกท่านจริงๆ”

เมื่อได้ยินดังนั้น ชาวบ้านแต่ละคนก็ดีใจจนน้ำตาเอ่อล้นออกมา

ในช่วงเวลานี้

ในช่วงนี้พวกเขากำลังได้รับปัญญาอย่างหนักเกี่ยวกับการรื้อหมู่บ้าน

หยางเฟิงได้จัดการกับปัญหานี้ให้แล้ว ก็เท่ากับว่าได้ช่วยชีวิตผู้คนในหมู่บ้าน!

หลังจากนี้ทุกคนก็จะสามารถอยู่กันอย่างสงบสุข

จะไม่ต้องกังวลอีกต่อไป ว่าตอนกลางคืนจะมีคนขับรถไถมาไถบ้านทิ้งอีกต่อไป

หยางเฟิงพูดต่อ “อีกอย่าง บริษัทอสังหาริมทรัพย์หม่าซื่อได้ล้มละลายไปแล้ว ที่เหลืออีกกี่ร้อยล้าน ผมจะเอาส่วนที่เหลือเอามาบริจาคให้กับหมู่บ้านตระกูลเย่ เพื่อรอปรับปรุงพัฒนาหมู่บ้าน แล้วก็จะมีกองทุนช่วยเหลือ สำหรับให้เด็กหมู่บ้านตระกูลเย่ได้เรียนหนังสือโดยฟรีค่าเล่าเรียนอีกด้วย”

ไม่อยากจะเชื่อเลย ผู้คนทั้งหมู่บ้านต่างตกตะลึง

หลังจากนั้น ชาวบ้านถึงค่อยๆรู้สึกตัวอีกที

“โอ้พระเจ้า! ท่านคือพระเจ้าของพวกเรา!”

“คนดี พวกท่านช่างเป็นคนดีจริงๆ!”

“พวกเราหมู่บ้านตระกูลเย่ขอบคุณพวกท่านมากๆ!”

……

โว้ โว้!

พวกชาวบ้านนั้นต่างก็ดีใจจนน้ำตาเอ่อล้น ก่อนจะทยอยคุกเข่ากันลง

“พวกเจ้ายืนขึ้นเถอะ!”