บทที่ 225

“นี่คือพลังอะไร?”

“ในบู๊ มีบุรุษเช่นนี้ปรากฏขึ้นเมื่อใด?”

ชั่วขณะหนึ่ง เหล่าผู้ฝึกบู๊ต่างตกตะลึง

สำนักมังกรพยัคฆ์ตัวเป็นๆ-ผู้นำ！จางเทียนซาน！

เขาถูกชกถอยหลังโดยหมัดเดียวของ หยางเฟิง

ชั่วขณะหนึ่งไป๋หลิงหลงตกตะลึง

การแสดงออกของเฉินป้าเซียนเคร่งขรึม

การแสดงออกของเฉ่าซือไห่แทบพูดไม่ถูก!

ในทางตรงกันข้าม หยางเฟิง

ใบหน้าของเขาไร้ความรู้สึก คิ้วหนาของเขาเย็นชา และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า ทะลวงท้องฟ้าราวกับดาบ!

หยิ่ง ไม่แยแส อาฆาต!

เวลานาน

หยางเฟิงหัวเราะ

หัวเราะอย่างดูถูก!

หยางเฟิงมองไปที่ จางเทียนซานและพูดอย่างประชดประชันว่า "เป็นอย่างไรบ้าง คุณพอใจไหม เอาต่อได้หากไม่พอใจ!"

สีหน้าของ จางเทียนซานเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วหลายครั้ง

เขาต้องการฆ่าหยางเฟิง

แต่เขารู้ว่าเขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของ หยางเฟิง

ตามคำกล่าวที่ว่า แค่มีภูเขาอยู่ไม่ต้องกลัวจะไม่มีฟืน

และสำนักปาจี๋ถูกทำลายไปแล้ว จะฆ่าหยางเฟิงไปก็ไม่ช่วยอะไรดีขึ้น

เมื่อคิดเช่นนี้ จางเทียนซานก็พ่นลมหายใจ: "ไอ้หนุ่มอย่าพึ่งได้ใจ ฉันจะปล่อยแกไปในวันนี้ รอครั้งหน้า ฉันจะฆ่าแกอย่างแน่นอน!"

แม้ว่า จางเทียนซานจะพูดแบบนี้

แต่คนที่มีตาก็รู้ว่าเขากลัวแล้ว

ฟ่อ……

ทุกคนสูดหายใจเข้าลึกๆ

เจ้าสำนักของสำนักมังกรพยัคฆ์กลัว?

เรื่องถึงจุดนี้

เรื่องของ สำนักปาจี๋ได้สิ้นสุดลงแล้วในขณะนี้

แต่เริ่มตั้งแต่วันนี้

บู๊ใต้จำชื่อคนหนึ่งไว้!

นั่นคือหยางเฟิง!