บทที่ 23

ดาวทองสี่ดวง แสดงให้เห็นว่าเขาเป็นพลโท

หลังจากเย่เมิ่งเหยียนเห็นเสือขาวแล้ว สีหน้าของเธอเปลี่ยนไป

เพราะเธอจำได้อย่างชัดเจนว่าชายผู้นี้คือสหายร่วมรบของหยางเฟิง

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่เมิ่งเหยียนอดไม่ได้ที่จะมองหยางเฟิง

อย่างไรก็ตาม ขณะนี้สีหน้าของหยางเฟิงนั้นสงบนิ่ง

“ผมขอแนะนำตัว ผมเป็นหนึ่งในผู้บัญชาการของห้าเขตทหารหลัก มีฉายาว่าเสือขาว และผมติดตามอยู่ข้างกายแม่ทัพเทพมรณะ”

เสือขาวเหลือบมองทุกคนด้วยสายตาดุดัน

“โอ้สวรรค์ ผู้ใต้บังคับบัญชาของแม่ทัพเทพมรณะนั้นเป็นพลโทจริง ๆ เหรอ?”

“คุณจะพูดไร้สาระทำไม? ต้องรู้ว่าแม่ทัพเทพมรณะนั้นเป็นแม่ทัพห้าดาวเพียงคนเดียวในประเทศต้าเซี่ย!”

“ว่าแต่ทำไมแม่ทัพเทพมรณะถึงไม่ปรากฏตัวออกมาล่ะ”

ผู้คนต่างกระซิบกระซาบ

เสือขาวเหลือบมองทุกคนและกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า “ความจริงแล้วแม่ทัพเทพมรณะมาถึงที่นี่นานแล้ว แต่เขาไม่ชอบงานเลี้ยงเช่นนี้มากนัก เป็นคนถ่อมตน และไม่ชอบเปิดเผยตนเอง”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนต่างวิพากษ์วิจารณ์จนเกิดความวุ่นวาย

ทุกคนต่างกำลังมองหาแม่ทัพเทพมรณะ

ชั่วขณะหนึ่ง สายตาจำนวนไม่น้อยหันไปทางหยางเฟิง

ขณะนี้ หยางเฟิงสวมเครื่องแบบทหาร และเมื่อเขาปรากฏตัวนั้นร่างกายเต็มไปด้วยความพลานุภาพ

ตระกูลเย่ ตระกูลหลัน และตระกูลโจว สามตระกูลคุกเข่าต่อหน้าเขา

หรือว่าบุคคลนี้อาจเป็นแม่ทัพเทพมรณะ?

สายตาของเย่เมิ่งเหยียนมองไปที่หยางเฟิงเช่นกัน

สามีของตนเองเป็นแม่ทัพเทพมรณะที่มีชื่อเสียงระดับโลกจริงหรือ?

ขณะที่ทุกคนกำลังคาดเดา เสือขาวกล่าวเสียงดัง

“ทุกคนไม่ต้องมองหาแล้ว แม่ทัพเทพมรณะกำลังจับตาการเคลื่อนไหวของพวกคุณอยู่ วันนี้ผมจะเป็นประธานในงานเลี้ยง หากพวกคุณมีคำถามใด ๆ ก็สามารถถามผมได้”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ทุกคนเริ่มกล่าว

“ประธานเทียนหม่ากรุ๊ป ขอมอบโสมพันปีหนึ่งต้น ขอให้แม่ทัพเทพมรณะมีโชคลาภดุจทะเลบูรพา!”

“ประธานจินติ่งกรุ๊ป ขอมอบ BMW ทองคำบริสุทธิ์ ขอให้แม่ทัพเทพมรณะประสบความสำเร็จ!”

“ประธานเทียงฉงกรุ๊ป ขอมอบกระบี่หลงเฉวียนหนึ่งเล่ม และขอให้ชื่อเสียงของแม่ทัพเทพมรณะเกรียงไกรไปทั่วโลก!”

……

ทุกคนล้วนมอบของขวัญล้ำค่า