บทที่ 234

คำพูดประโยคเดียวของหยางเฟิง ก็จะฮุบเอากิจการสีขาวทั้งหมดของแก๊งฟ้าดิน เผด็จการจริงๆ

จางเทียนซานลุกขึ้นมา พร้อมพูดขึ้นด้วยสีหน้าย่ำแย่ว่า “หยางเฟิง คุณโลภมากไปหรือเปล่า ฮุบเอากิจการสีขาวทั้งหมดของแก๊งฟ้าดิน คุณไม่กลัวตนเองกระอักตายหรือ?”

“บังอาจ กล้าเสียมารยาทกับท่านแม่ทัพ”

ทันใดนั้น

เสือขาวลุกขึ้นมาพูดตำหนิ

หยางเฟิงโบกมือ เสือขาวถอยกลับไป

เขามองดูจางเทียนซาน หัวเราะเยาะพร้อมพูดขึ้นว่า “ผมโลภมากไปหรือ? ต้องรู้ว่า กำจัดแก๊งฟ้าดิน คนที่ได้ผลประโยชน์มากที่สุดก็คือพวกคุณ พวกคุณไม่เพียงสามารถฮุบกิจการสีเทาของแก๊งฟ้าดิน ยังสามารถแบ่งเขตบริเวณอำนาจของแก๊งฟ้าดินเข้าสู้จินหลิง”

“ที่สำคัญที่สุดคือ สำนักใหญ่ทั้งสองของพวกคุณ สามารถครอบครองบู๊ใต้ได้อย่างแท้จริง ถึงตอนนั้นสำนักย่อยมากมายล้วนอยู่ภายใต้อำนาจพวกคุณ ทรัพยากรนับไม่ถ้วนไหลเข้ามาในกระเป๋าของพวกคุณอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่ผมได้มา สำหรับพวกคุณแล้ว เป็นเพียงน้ำจิ้มเท่านั้น”

ไป๋หลิงหลงยิ้มหัวเราะพร้อมพูดขึ้นว่า “เจ้าพันธมิตรหยาง กิจการสีเทาของแก๊งฟ้าดิน พวกเราแบ่งกันคนเยอะขนาดนั้น คงไม่เพียงพอ.....”

หยางเฟิงพูดขึ้นอย่างไม่เกรงใจว่า “พอหรือไม่พอเป็นเรื่องของพวกคุณ ไม่เกี่ยวอะไรกับผม หากผมไม่ทำความร่วมมือกับพวกคุณ อาศัยกำลังของพวกคุณ สามารถรับมือแก๊งฟ้าดินได้หรือ?”

“นอกจากนี้ แก๊งฟ้าดินจะข่มเหง คนแรกก็คือพวกคุณ ตอนนั้นอย่าว่าแต่พวกคุณครอบครองภาคใต้ สามารถมีชีวิตอยู่ต่อไปได้ไหมยังเป็นปัญหา”

ไป๋หลิงหลงกับจางเทียนซานมองตากัน

ทั้งสองคนต่างคิดไม่ถึงว่า หยางเฟิงจะมีอำนาจขนาดนี้

ทั้งสองคนมองตากันสักพัก

หลังจากครู่หนึ่ง ไป๋หลิงหลงลุกขึ้นมา พร้อมพูดขึ้นหน้าเคร่งขรึมว่า “เจ้าพันธมิตรหยาง พวกเรายอมรับเงื่อนไขของท่าน หวังว่าท่านจะให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี”

หยางเฟิงพูดขึ้นอย่างเรียบเฉยว่า “วางใจเถอะ ในเมื่อรับปากพวกคุณแล้ว ผมก็จะทำความร่วมมือกับพวกคุณเป็นอย่างดี”

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ งั้นพวกเราก็ขอลา”

ทั้งสองฝ่ายคุยเงื่อนไขกันเรียบร้อยแล้ว ความร่วมมือเป็นไปอย่างประสบความสำเร็จ

จางเทียนซานกับไป๋หลิงหลงอยู่ที่นี่ต่อไป ก็ไม่มีธุระอะไร ดังนั้นจึงขอตัวกลับก่อน

หยางเฟิงไม่พูดอะไร ปล่อยให้ทั้งสองกลับไป

หลังจากออกมาจากโรงแรม