บทที่ 250

ตอนนี้ ทุกอย่างกลับถูกทำลายลงในหนึ่งวัน

เวลานี้ เสือขาวก็เดินเข้ามา

เฉินตงเดินเข้ามาถาม“ ทูตพิเศษเสือขาว ไม่ทราบว่าคุณหยางกลับมาหรือยังครับ？”

เสือขาวพูดเสียงเรียบ “ท่านแม่ทัพเพิ่งกลับมา ตอนนี้กำลังอาบน้ำอยู่ เขาขอให้คุณอดทนรอสักครู่”

ห๊า！

ได้ยินดังนั้น

เฉินตงก็ถึงกับตะลึงงัน

เวลาแบบนี้ หยางเฟิงยังมีกะใจอาบน้ำอีก ?

แต่เฉินตงก็ไม่กล้าพูดอะไร

ทำได้เพียงอดทน และรอต่อไป

หลังจากนั้นประมาณหนึ่งชั่วโมง

หยางเฟิงที่อาบน้ำเสร็จ ก็เดินเข้ามาอย่างสดชื่นและอารมณ์ดี

“คุณหยาง……”

ไม่รอให้เฉินตงได้พูดจบ หยางเฟิงก็โบกมือและกล่าวว่า“เจ้าสำนักเฉิน ไม่ต้องรีบร้อน มีอะไรนั่งลงก่อนแล้วค่อยพูดคุยกัน”

พูดจบ เขาเหลือบไปที่เสือขาวแล้วพูดว่า“ เสือขาว ยังไม่รีบรินชาให้เจ้าสำนักเฉินอีก！”

“ครับ！”เสือขาวรับคำ

หยางเฟิงหยิบถ้วยน้ำชาขึ้นมา จิบอย่างช้าๆ แล้วถามว่า“ไหนว่ามาสิ！คุณรีบร้อนขนาดนี้ มีเรื่องอะไรกัน ？”

เฉินตงที่นั่งแทบไม่ติด

เมื่อได้ยินคำนี้ ก็เดินเข้ามาใกล้ แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าทันที

ไม่พูดพร่ำทำเพลง

ปึง！ปึง！ปึง！

หัวโขกคำนับพื้นเสียงดังไปสามที！

“คุณหยาง คุณต้องช่วยผมนะครับ ！”

“สี่ตระกูลใหญ่สมรู้ร่วมคิดกับแก๊งฟ้าดิน ตอนนี้สำนักหงในหู้ไห่พังพินาศไปแล้ว！”

พูดจบ เฉินตงก็น้ำตาไหลนองหน้า

ปัง！

ภาพที่หาดูได้อย่างของหยางเฟิง ใบหน้ามีร่องรอยของความกรุ่นโกรธ！

เทพมรณะอย่างเขา เก่งกาจและไร้เทียมทานที่สุดในประเทศต้าเซี่ย กวาดล้างแผ่นดินมาห้าปี ทุกอย่างที่ถูกกวาดล้าง ภูตผีปีศาจในโลกมนุษย์ทุกตัว ไม่มีอะไรที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน

ไม่คิดว่า ในวันนี้จะมีเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้เกิดขึ้นได้ เจ้าคนพวกนี้ช่างน่าขยะแขยงยิ่งนัก！

ดวงตาของหยางเฟิง มีประกายวูบไหว“สี่ตระกูลใหญ่นี้ช่างอาจหาญเสียจริง หรือพวกเขาไม่กลัวตายกันเลยหรือไง ？”

！