บทที่ 252

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เสือขาวก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเห็นใจเฉินตง

เฉินตงคนนี้ทำหน้าที่เป็นเบี้ยของหยางเฟิงที่เป็นแนวหน้าในการต่อสู้แต่ท้ายที่สุดแล้วต้องสูญเสียคนและเงินอย่างเปล่าประโยชน์

ไม่รู้ว่าตอนนั้นเฉินตงที่รู้ความจริงจะรับได้หรือไม่?

“ผู้นำตระกูลจ้าว จ้าวเทียนหลง คารวะเจ้าพันธมิตรหยาง!”

ขณะนี้เองจ้าวเทียนหลงก็เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ

หัวใจเขาเต้นตึกตัก เขาคุกเข่าต่อหน้าหยางเฟิงทันทีและตะโกนด้วยความเคารพ

"ลุกขึ้นเถอะ!"

เมื่อได้ยินเช่นนี้จ้าวเทียนหลงก็ลุกขึ้นยืน

หยางเฟิงหรี่ตามองเขาและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ท่านผู้นำจ้าว ท่านมาเร็วมาก!"

“เจ้าพันธมิตรหยางนี่คือหนึ่งร้อยล้านที่ตระกูลจ้างของเราจะชดเชยให้กับนายหญิงที่เคารพ!”

หลังจากพูดจบจ้าวเทียนหลงก็หยิบเช็คเงินสดหนึ่งร้อยล้านด้วยสีหน้าที่เจ็บปวด

หยางเฟิงรับเช็คเงินสดยื่นให้เสือขาวที่อยู่ข้างๆ เขาและพูดอย่างเฉยชาว่า “ท่านผู้นำจ้าว ขอบใจมาก!”

เมื่อพูดจบเขาก็ไม่พูดอะไรอีก

เมื่อเห็นว่าหยางเฟิงไม่พูด

จ้าวเทียนหลงก็อยู่ตรงนั้นด้วยความอึดอัด

ตอนนี้เขาจะอยู่หรือไป

หยางเฟิงเงยหน้าขึ้นและเหลือบมองจ้าวเทียบหลง: "เป็นอะไร ท่านมีเรื่องอีกไหม？"

จ้าวเทียนหลงฝืนยิ้มและพูดว่า: "ได้ยินมาว่าคุณหยางกำลังวางแผนที่จะจัดตั้งพันธมิตรต่อต้านแก๊งฟ้าดิน ไม่ทราบว่าจริงหรือไม่"

หยางเฟิงเลิกคิ้วและพูดว่า “จริงสิ! ทำไม ท่านผู้นำจ้าวกลุ่มสนใจพันธมิตรนี้หรือ?”

"ใช่ครับ! ผมต้องการเป็นตัวแทนของตระกูลจ้าวเข้าร่วมพันธมิตรต่อต้านแก๊งฟ้าดิน!"

จ้าวเทียนหลงคุกเข่าลงอีกครั้งและตะโกนด้วยความเคารพ

หลังจากที่เขากลับมาที่บ้านตระกูลจ้าวเขาครุ่นคิดอยู่นาน

ตอนนี้สิ่งที่วางอยู่ตรงหน้าของตระกูลจ้าวมีเพียงทางเดียวเท่านั้น นั่นคือการเข้าพึ่งหยางเฟิง!

จ้าวเทียนหลงไม่เคยคิดที่เข้าพึ่งแก๊งฟ้าดิน

เพราะการเข้าพึ่งแก๊งฟ้าดินก็เปล่าประโยชน์โดยสิ้นเชิง ไม่ได้อะไรกลับคืน!

คาดว่าเฉินป้าเซียนจะกลืนกินตระกูลจ้าวของเขา

ส่วนการปล่อยทิ้งไว้โดยไม่สนใจ?

ก่อนหน้านี้เขาอยากจะทำอย่างนั้นจริงๆ