บทที่ 257

เมื่อเสียงดังขึ้น

เฉียนหม่านถังและคนอื่นๆ ก็เข้าไปฆ่าเฉ่าซือไห่

พวกเขาหลายคนเป็นครึ่งปรมาจารย์และตอนนี้พวกเขากำลังโจมตีพร้อมกัน ซึ่งพลังยิ่งใหญ่มาก!

"เยี่ยม!"

เฉ่าซือไห่ไม่กลัวแต่กลับหัวเราะดังลั่น

รัศมีความดุดันแผ่ออกมาจากร่างของเขา

แดนปรมาจารย์!

เมื่อรู้สึกถึงลมปราณของเฉ่าซือไห่ ใบหน้าของ เฉียนหม่านถังและคนอื่น ๆ ก็ดูแย่มาก

บูม!

เสียงดังปั้ง

ไม่ช้าทั้งสองฝ่ายก็สู้กันอย่างดุเดือด

แม้ว่าเฉ่าซือไห่จะเป็นแดนปรมาจารย์

แต่เฉียนหม่านถังและคนอื่นๆ ล้วนเป็นครึ่งปรมาจารย์

ดังนั้นจึงไม่สามารถล้มได้ในเวลาอันรวดเร็ว!

"ข้าอยู่นี่!"

ในช่วงเวลาที่สำคัญนี้

จ้าวเทียนหลงผู้นำตระกูลจ้าวบุกเข้ามาพร้อมกับคนกลุ่มใหญ่

“ผู้นำตระกูลจ้าว ในที่สุดท่านก็มาถึงแล้ว!”

เมื่อเฉียนหม่านถังเห็นจ้าวเทียนหลงแล้วก็ตะโกนด้วยความดีใจ

จ้าวเทียนหลงหัวเราะดังลั่นและพูดว่า: "ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเราทั้งหมดเป็นหกตระกูลใหญ่ วันนี้พวกท่านมีปัญหาจะขาดตระกูลจ้าวได้อย่างไร"

หลังจากพูดจบ เขาก็เข้าไปฆ่าเฉ่าซือไห่

เมื่อเห็นจ้าวเทียนหลงเข้ามาอย่างกะทันหัน ใบหน้าของเฉ่าซือไห่ก็ดูแย่ในทันที

แท้จริงแล้วเขากับเฉียนหม่านถังและคนอื่นๆ เป็นคู่ต่อสู้ที่ฝีมือสูสีกัน

วันนี้จ้าวเทียนหลงเข้ามาอย่างกะทันหัน ซึ่งทำให้เขารู้สึกหมดหนทาง และเหงื่อที่หน้าผากของเขาก็ไหลออกมาไม่หยุด

เมื่อเวลาผ่านไป ใบหน้าของเฉ่าซือไห่ก็ซีดลงเรื่อยๆ

บวกกับคนของตระกูลจ้าวที่บุกเข้ามา ซึ่งทำให้แก๊งเขียวตกอยู่ในภาวะวิกฤติ

ทันใดนั้นเฉ่าซือไห่ก็รู้สึกหนักใจว่าจะสู้หรือถอย

"ไป!"

เขาหันหลังหนีโดยไม่ลังเล

“แย่แล้ว! เฉ่าซือไห่กำลังจะหนี รีบหยุดเขาไว้!”

เมื่อเห็นว่าเฉ่าซือไห่กำลังจะหนี เฉียนหม่านถังและคนอื่นๆ ก็ตะโกนขึ้นทันที

แต่เฉ่าซือไห่เป็นถึงแดนปรมาจารย์