บทที่ 263

สำหรับเขาแล้วสถานการณ์ดังกล่าวเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น

ตอนนั้น

หยางเฟิงเผชิญกับสนามรบที่ผู้คนนับล้านกำลังต่อสู้กัน สีหน้าของเขายังเหมือนเดิมและพูดคุยอย่างสนุกสนาน

เมื่อเทียบกับเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วไม่มีทางเทียบได้เลย

สิ่งนี้ยิ่งทำให้ทุกคนประหลาดใจ

เมื่อเผชิญกับสถานการณ์เช่นนี้ยังพูดคุยสนุกสนาน ด้านชาไม่สนใจ

นี่แสดงว่าหากคนๆ นี้ไม่ใช่คนโง่ที่ไร้ความรู้สึก ก็เป็นคนเหนือคน!

หยางเฟิงจะเป็นคนโง่เหรอ?

เป็นไปไม่ได้แน่นอน!

ทันใดนั้นทุกคนเริ่มสงสัยภูมิหลังของหยางเฟิงมากขึ้น!

ความกลัวในใจก็ยิ่งมากขึ้น

ในที่สุดหยางเฟิงและคนอื่นๆ ขึ้นไปบนยอดเขา

ลานหยกขาวขนาดใหญ่หน้าศูนย์แก๊งเขียว

ขณะนี้

บนลานคนจาก บู๊ใต้กำลังเผชิญหน้ากับคนของแก๊งเขียว

หลายคนมีเลือดไหลตามร่างกาย

บางคนได้รับบาดเจ็บสาหัส

แต่แก๊งฟ้าดินอ่อนแออย่างเห็นได้ชัด

ใบหน้าของหลายคนแสดงออกซึ่งความสิ้นหวัง

สมาชิกทุกคนของแก๊งฟ้าดินคิดว่าวันสิ้นโลกใกล้เข้ามาแล้ว

“ท่านบอสแก๊งฟ้าดิน อยู่นี่!”

จู่ๆก็มีเสียงตะโกนดังขึ้น

เห็นเพียงเฉินป้าเซียนที่เดินออกมา

คนที่ตามมาข้างหลังคือเจ้าเงาที่ตามติดตัว

“เจ้าพันธมิตรบู๊ใต้อยู่นี่!”

ขณะเดียวกัน

หยางเฟิงก็เดินขึ้นไปพร้อมกับเฉินตงและคนอื่นๆ

หยางเฟิงและเฉินป้าเซียนทั้งสองมองหน้ากัน

ดวงตาของคนสองคนชนกันในอากาศ ทำให้เกิดประกายไฟที่ร้อนแรง

เฉินป้าเซียนกัดฟันและพูดว่า “หยางเฟิง!”

หยางเฟิงเรียบและพูดว่า : "ท่านบอสเฉิน ไม่เจอกันนาน สบายดีไหม!"

"หยางเฟิงดูเหมือนว่าวันนี้แกต้องการจะกำจัดแก๊งฟ้าดินของข้า?"

“เพียงแค่เจ้ายอมจำนน ข้ายินดีที่จะให้โอกาสเจ้าแก้ไข! เจ้าสามารถเข้ามอบตัวได้!”

“จะให้ข้ามอบตัว ฝันไปเถอะ!”

ทันใดนั้นทั้งสองก็ประจันหน้ากัน!

เมื่อเห็นว่าเฉินป้าเซียนไม่ยอมจำนน ดวงตาของหยางเฟิงก็สว่างวาบ