บทที่ 270

เพราะหยางเฟิง

ทำให้เสียแก๊งฟ้าดิน

การไปจงโจวครั้งนี้ ยังไม่รู้ว่าท่านผู้นำจะลงโทษเขาอย่างไร?

หยางเฟิง!

ถ้ามีโอกาส ข้าเฉินป้าเซียนจะฆ่าเจ้าอย่างแน่นอน!

หลังจากนั้น

บูม!

มีเสียงดังขึ้น

เฮลิคอปเตอร์สิบลำหายไป

หยางเฟิงมองดูเฉินเป่ยเหอและคนอื่นๆ ออกไปอย่างไร้ความรู้สึก

เสือขาวถามด้วยความสงสัย “ท่านแม่ทัพ ทำไมท่านไม่หยุดเฉินเป่ยเหอและคนอื่นๆ ไว้?”

ด้วยพลังของหยางเฟิง

เฉินเป่ยเหอเท่ากับมดตัวหนึ่งเท่านั้น สามารถบีบให้ตายได้ด้วยมือเดียว

หยางเฟิงยิ้มเบา ๆ : “ปล่อยให้พวกเขาหยิ่งยโสไปสักพัก รอวันที่ข้าไปจงโจวในอนาคต มันจะเป็นจุดจบของพวกเขา!”

เมื่อได้ยินดังนั้น

เสือขาวตกใจ

ดูเหมือนว่าท่านแม่ทัพจะวางแผนระยะยาว และได้วางแผนจัดการจงโจวไว้ล่วงหน้าแล้ว

ในใจเขาแอบไว้อาลัยให้ตระกูลเฉิน

เมื่อตกเป็นเป้าหมายของท่านแม่ทัพแล้ว ตระกูลเฉินแห่งจงโจวดูเหมือนว่าจะมีช่วงเวลาดีๆได้อีกไม่นาน

และหยางเฟิงค่อยๆหายใจออก

ฆ่าเฉินเป่ยเหอและ เฉินป้าเซียนไม่ใช่เรื่องยาก

แต่หายนะทั้งหมดอยู่ในจงโจว

ตระกูลใหญ่ทุกตระกูลในจงโจวได้คุกคามความปลอดภัยของต้าเซี่ยอย่างรุนแรง

แต่เพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวายในต้าเซี่ย หยางเฟิงทำได้เพียงตัดปีกของพวกเขาออกก่อน

รอจนกว่าเขาจะมาที่จงโจว

เป็นวันที่ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป!

...

ศูนย์แก๊งฟ้าดิน

ห้องโถงใหญ่

หยางเฟิงนั่งบนเก้าอี้หนังเสือที่เดิมทีเป็นของเฉินป้าเซียน

ด้านล่างมีจางเทียนซานและคนอื่นๆ ยิ้มแย้มแจ่มใส

แม้ว่าเฉินป้าเซียนจะหนีไปแต่แก๊งฟ้าดินถูกทำลาย และถึงเวลาเก็บเกี่ยวผลแห่งชัยชนะ

หยางเฟิงมองทุกคนด้วยรอยยิ้มและกล่าวว่า: "ขอบคุณความช่วยเหลือจากทุกคนในวันนี้ เราจึงสามารถทำลายหายนะอย่างแก๊งฟ้าดินได้ ตอนนี้แก๊งฟ้นดินถูกทำลายไปแล้ว ตามข้อตกลงก่อนหน้านี้ ธุรกิจในพื้นที่สีเทาของแก๊งฟ้าดินก็จะมอบให้ทุกคน.”

“ขอบคุณ เจ้าพันธมิตร!”

ได้ยินดังนั้น

จางเทียนซานและคนอื่นๆ ต่างคุกเข่าลงบนพื้นอย่างตื่นเต้น