บทที่ 279

แต่ว่าวันนี้ เขากลับมานั่งคุกเข่าต่อหน้าหยางเฟิง

ร่างกายที่สั่นไปทั้งตัว พร้อมใบหน้าที่เปลี่ยนสีไปราวกับศพ

เพราะว่าฟู๋โป๋รู้ดีว่า

คนที่อยู่ตรงหน้าตนเองนั้น มีความน่ากลัวซ่อนอยู่เพียงใด！

หยางเฟิง

ที่เคยเป็นคุณชายน้อยของตระกูลหยาง

เมื่อหกปีก่อน ด้วยความที่หยางเฟิงยังเด็กน้อยเลยทำให้ถูกทอดทิ้ง ถูกไล่ออกจากตระกูล ไปเรร่อนอยู่บนถนน！

แต่ทว่าไม่กี่ปีก่อน

ได้มีข่าวที่ดังกระหึ่มไปก็คือ ในเมืองต้าเซี่ยนั้นมีเทพสงครามอยู่！

และหยางเฟิง ก็คือเทพสงครามอันดับหนึ่ง！！

หยางเฟิงไม่ได้สนใจคุณฟู๋โป๋， แต่ได้เปลี่ยนสีหน้าก่อนจะตะโกน “เสือขาว เจ้าไม่ได้ยินที่ข้าพูดหรอ? รีบเอาเขาออกไปจากที่นี่สะ！”

“รับทราบ！”

เสือขาวไม่กล้าที่จะมีคำถาม ก่อนจะเดินไปพูดกับฟู๋โป๋ “ท่านฟู๋โป๋ ท่านอย่าทำให้ข้าลำบากใจเลย ท่านแม่ทัพไม่อยากจะพบท่าน！”

ทันใดนั้นฟู๋โป๋ก็ร้องไห้ออกมาอย่างเจ็บปวด

ก่อนที่เขาจะพูดไปร้องไห้ไป “ท่านชาย！ นายท่านผิดไปแล้ว! เพียงแค่ท่านกลับไปกับข้า ทั้งหมดของตระกูลหยางก็จะเป็นของท่าน….”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า！”

เมื่อได้ยินดังนี้

หยางเฟิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

ก่อนที่เขาจะหัวเราะเยาะฟู๋โป๋ โดยไม่สนใจ “ท่านคิดว่า ข้าอยากจะสนใจตระกูลหยางอีกหรอ?”

เมื่อได้ยินคำนี้ฟู๋โป๋พูดไม่ออก

ถึงแม่ตระกูลหยาง ที่ในสายตาคนอื่นๆ

จะเป็นตระกูลใหญ่ที่มั่งคั่งในจงโจว

แต่ทว่าต่อภายหน้าของเทพสงครามอันดับหนึ่งของต้าเซี่ย หยางเฟิงนั้นเป็นเพียงแค่คนต่ำต้อยเท่านั้น！

จะมีแต่คนที่อยู่ในสังคมระดับสูงเท่านั้นและ ถึงจะรู้ว่าหยางเฟิงนั้นมีความน่ากลัวเพียงใด！

ในระยะเวลาแป๊บเดียว

หยางเฟิงนั้นจ้องมองไปที่ฟู๋โป๋ด้วยความอาฆาตก่อนเอ่ย “กลับไปบอกเจ้าผู้เฒ่านั่นสะ ว่าจะจะมาคิดหวังอีก ข้าจะไม่กลับที่ตระกูลหยางอีกตลอดไป…..”

“อีกทั้ง——”

“ให้เขาล้างคอให้สะอาด！”

“จะช้าเร็วยังไง ข้าก็จะไปที่จงโจวเพื่อฆ่าเขา เพื่อล้างแค้นให้แม่ของข้า！”

ได้ยินดังนั้น

ใบหน้าของฟู๋โป๋ก็เต็มไปด้วยความหมดหวัง

เขาไม่คิดเลยว่า