บทที่ 305

หวางเอ้อโก๋คิดๆก่อนตอบว่า：“น่าจะใช่เฟิงเมิ่งกรุ๊ปที่ตงไห่ครับ！”

ได้ยินคำตอบยืนยันแน่นอนของหวางเอ้โก๋

สีหน้าของเฉ่าปิง กลายเป็นดุร้ายในพริบตา！

ในใจของเฉ่าปิง ความเคียดแค้นชิงชังไหลทะลักสูงเสียดฟ้า！

เพราะว่าตามที่เขาได้ตรวจสอบมา

คนที่ควบคุมอยู่เบื้องหลังเฟิงเมิ่งกรุ๊ปก็คือ หยางเฟิง！

เจ้าปีศาจนี่！

ทำให้ตัวฉัน ครอบครัวแตกแยกล้มตาย！

ทำให้ตัวฉัน ระเหเร่ร่อนไปทั่ว！

ทำให้ตัวฉัน ไม่ต่างจากหมาตัวหนึ่ง！

เฉ่าเจินเหลือบไปเห็นตาแดงๆของเฉ่าปิง ก็ถามอย่างอยากรู้：“ทำไม แกรู้จักเฟิงเมิ่งกรุ๊ปนี่หรือ？”

“ไม่ผิด！ เฟิงเมิ่งกรุ๊ปนี่ พูดได้เลยว่าต่อให้พวกเขากลายเป็นผุยผง ฉันก็ยังรู้จัก！” เฉ่าปิงกัดฟันอย่างเคียดแค้นเกลียดชัง

เฉ่าเจินยิ่งตกใจ！

เฟิงเมิ่งกรุ๊ป ฟังดูแล้วไม่ได้มีชื่อเสียงนัก

ทว่าเฉ่าปิง อย่างไรเสียก่อนหน้านี้เขาก็เป็นนายน้อยแห่งแก๊งเขียว

ทำไมถึงแค้นฝังหุ่นกับบริษัทเล็กๆนี่ล่ะ？

เฉ่าปิงพยายามสงบอารมณ์ตัวเองลง แล้วอธิบายว่า：“ลูกพี่ ก็ไอ้เฟิงเมิ่งกรุ๊ปนี่แหละ ทลายแก๊งเขียวของผม！”

“อะไรนะ？”

ได้ยินอย่างนั้น

เฉ่าเจินก็ตกใจมาก

ไม่ต้องดูเฉ่าปิงที่ตอนนี้เป็นหมาไร้ที่พึ่ง

ก็รู้ได้ว่า อำนาจของแก๊งเขียวเดิมทีนั้น มากยิ่งกว่าตระกูลเฉ่ามาก

ฉงโจว เป็นแค่เกาะกลางทะเล

ตระกูลเฉ่า เป็นส่วนของพื้นที่ที่ถูกรวบรวมไว้บางส่วน

จะไปเทียบกับบริษัทข้ามชาติแห่งเมืองหลวงหู้ไห่ได้อย่างไร？

ด้วยเหตุนี้

ทีแรกที่เฉ่าเจิน เจอกับเฉ่าปิงนับว่ามีสัมมาคารวะมาก！

ไม่นึกเลยว่า

เฟิงเมิ่งกรุ๊ปนี่ ไม่น่าเชื่อจะแข็งแกร่งยิ่งใหญ่ขนาดนี้！

สองตาของเฉ่าปิง ตอนนี้ไม่ต่างจากงูพิษที่คอยแลบลิ้นเก็บบข้อมูล ตาจ้องเขม็งไปที่หวางเอ้อโก๋ถามว่า：“คนที่ถ่ายรูปที่ชายหาด มีผู้หญิงคนนึงด้วยใช่ไหม？”

หวางเอ้อโก๋ตอบพร้อมสีหน้าตื่นตระหนก：“ดูเหมือนจะใช่”

“อะไรคือดูเหมือนใช่ สรุปใช่หรือไม่ใช่？”

ในตอนนี้

ความเย็นเยียบจากรังสีสังหาร แผ่ซ่านออกมาจากตัวของเฉ่าปิง

หวางเอ้อโก๋ตกใจแทบแย่

“จริงสิ！ฉันแอบให้คนถ่ายรูปไว้รูปนึง！”

อยู่ๆเขานึกขึ้นได้ เอารูปใบหนึ่งออกมาอย่างด่วนจี๋