บทที่ 34

เย่เทียนกัดฟัน เซ็นชื่อตัวเองลงในสัญญา

หลังจากเซ็นเสร็จ เย่เทียนก็ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ รู้สึกว่าสูญเสียพลังงานทั้งหมดไป

"ฮ่าๆๆ!"

เย่ลั่วหัวเราะและพูดว่า “แบบนี้ก็ถูกแล้ว ผู้เข้าใจสถานการณ์คือผู้เฉลียวฉลาด!”

เย่กวงถามอย่างประจบสอพลอ: "หลานชาย ตอนนี้ก็เซ็นชื่อแล้ว ไม่รู้ว่าจะช่วยพวกเราเมื่อไหร่？ "

“ไม่ต้องรีบร้อน พรุ่งนี้ผมก็จะช่วยพวกคุณแต่งตั้งเย่ซื่อกรุ๊ปใหม่”

เย่ลั่วเก็บสัญญาไว้อย่างดี พูดอย่างอารมณ์ดี

"ขอบคุณ ขอบคุณมากจริงๆ!"

เมื่อได้ยินอย่างนี้ เย่กวงและคนอื่นๆ ก็ดูตื่นเต้น

จู่ๆ เย่เทียนก็อ้าปากถาม “คนจากตระกูลเย่แห่งเมืองเอกของพวกแก อยู่ดีๆก็ตกลงที่จะช่วยเรา ต้องมีจุดประสงค์อื่น พูดมา พวกแกต้องการอะไรกันแน่”

เย่หลัวหัวเราะเยาะเย้ย: "คุณปู่รอง ขิงแก่ย่อมเผ็ดกว่าจริงๆ ถูกต้อง เรามีจุดประสงค์อื่นจริง บอกพวกคุณก็ไม่มีปัญหา เราจะใช้ชื่อของตระกูลเย่แห่งตงไห่ของพวกคุณ เข้าร่วมการประมูลของนิคมอุตสาหกรรมตงไห่!"

"ฮ่าๆๆ!"

เย่เทียนยิ้มอย่างเยือกเย็น: "พี่ชายที่แสนดีของฉัน ฉันไม่ดีเท่านายจริงๆ！ สู้กับนายมาหลายสิบปี ในที่สุดก็ถูกนายใช้เป็นเครื่องมือ นายโหดร้ายเกินไปแล้ว..."

พู่！

ทันใดนั้น เย่เทียนก็อาเจียนออกมาเป็นเลือด หลังจากนั้นคนทั้งคนก็ล้มลงกับพื้น

"พ่อ!"

“คุณปู่！”

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่กวงและคนอื่นๆ ก็รีบวิ่งเข้าไปและตะโกนเรียก

เย่ลั่วชำเลืองมองดูมันอย่างเหยียดหยาม พูดอย่างเย็นชา: “ยังไงไอ้งั่งก็คือไอ้งั่งโดนเล่นงานแค่นี้ก็ทนไม่ได้แล้ว ทำให้ฉันผิดหวังจริงๆ!”

วี้ว่อ วี้ว่อ！

ไม่นาน รถพยาบาลก็มาถึง พาเย่เทียนออกไป

……

ตงไห่

เมอร์เซเดสเบนซ์เซ็นเตอร์

ครึ่งชั่วโมงที่แล้ว ผู้จัดการกู่ฝานได้รับโทรศัพท์จากสำนักงานใหญ่ โดยบอกว่ามีคนใหญ่คนโตกำลังมา

กู่ฝานไม่กล้าที่จะประมาทแม้แต่น้อย พาพนักงานทุกคนไปรอที่ประตูก่อนตั้งแต่เช้า

ครืน！