บทที่ 345

ดูเหมือนจะไม่พนัน แต่จริงๆแล้วเป็นการพนันที่แท้จริง

และยังชนะไม่มีทางแพ้แน่นอน!

วันนี้ เขาส่งการ์ดเชิญให้ตัวเอง ดูเหมือนว่าเขาอยากสืบประวัติตัวเองให้ชัดเจน!

จู่ๆ

มีรอยยิ้มที่อธิบายไม่ได้บนมุมปากของหยางเฟิงเผยออกมา

เขาพูดกับตัวเอง “เหอเซิ่งหงเอ๋ยเหอเซิ่งหง ถ้าแกอยากสืบประวัติฉัน ฉันก็จะปล่อยให้แกสืบอย่างดี หวังว่าถึงเวลาแกจะไม่ตกใจเกินไปนะ!”

ตัวเองต้องการกวาดล้างพื้นที่สีเทาในเมืองกาสิโน

คนแรกก็คือเจ้าพนันเหอเซิ่งหง!

เหอเซิ่งหงนี้ โหดเหี้ยมตอนที่ยังหนุ่ม มือทั้งสองข้างมีเลือดแปดเปื้อนเต็มไปหมด

ถึงแม้ตอนนี้จะแก่แล้ว ไม่สนใจโลกภายนอกแล้ว ทิ้งทรัพย์สินส่วนใหญ่ของตระกูลเหอให้กับลูกชายตัวเองจัดการ

แต่รับมือกับสุนัขจิ้งจอกเฒ่าเจ้าเล่ห์แบบนี้ ประมาทไม่ได้โดยเด็ดขาด

ต้องฆ่าให้ตายในนัดเดียว!

ไม่อย่างนั้นจะมีปัญหาไม่รู้จบ!

พอคิดแบบนี้

ความอาฆาตไร้ขอบเขต พุ่งออกมาไม่สนโลก

“หยางเฟิง!”

จู่ๆ

ในเวลานี้นี่เอง

หลันซินวิ่งเข้ามาด้วยความโกรธ

เธอชี้ไปที่หยางเฟิง พูดอย่างโมโห “ฉันถามนาย นายจะกลับตงไห่เมื่อไหร่?”

เสือขาวที่อยู่ข้างๆ สีหน้าทำอะไรไม่ถูก

เขาห้ามแล้ว

แต่หลันซินไม่สนใจเลย จะเข้ามาให้ได้

ถ้าเป็นคนอื่น เสือขาวคงฆ่าเขาด้วยหมัดเดียวไปแล้ว

แต่ยังไงหลันซินก็เป็นแม่ยายของหยางเฟิง

ถึงเสือขาวจะมีความกล้าหาญร้อยครั้ง เขาก็ไม่กล้าลงไม้ลงมือกับหลันซินหรอก

หยางเฟิงโบกมือ เสือขาวก็ถอยออกไป

เขามองดูหันซิน ยิ้มเบาพูด “แม่ ถ้าแม่จะกลับไปก็กลับได้ตลอดเวลาเลย ฉันก็ไม่ได้ห้ามแม่!”

“นาย……”

เมื่อได้ยินแบบนี้ หลันซินก็ถึงกับพูดไม่ออก

ถ้ากลับไปคนเดียวได้ เธอคงกลับไปนานแล้ว

แต่ตอนนี้หลันซินหมดเนื้อหมดตัว เธอจะกลับไปยังไง?

และ