บทที่ 351

ทายาทในอนาคตของตระกูลเหอ!

หยางเฟิงพูดด้วยน้ำเสียงนี้ ไม่ไว้หน้าตัวเองเลยสักนิดเดียว!

กับสีหน้าของพ่อลูกเหอเซิ่งหง

หยางเฟิงสีหน้านิ่งเฉย ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ข้างๆอดไม่ได้ที่จะสงสัยเล็กน้อย

โดยปกติหยางเฟิงไม่เป็นแบบนี้

เขาเป็นคนสุภาพ ยิ่งกับคนแก่ ยิ่งเคารพสุภาพมาก

มีความเป็นผู้นำสูง

วันนี้เป็นอะไรขึ้นมา?

งานเลี้ยงอาหารเย็นตระกูลเหอนี้ ดูเหมือนจะไม่ปกติ!

มุมปากของหยางเฟิงเผยความเยาะเย้ยออกมาเล็กน้อย

เหอเซิ่งหงคุณอยากสืบฉันไม่ใช่เหรอ?

ฉันก็จะให้คุณสืบให้ดีเลย!

ชั่วขณะ

ทั้งสองไม่มีคำพูดยิ่งกว่ามีคำพูด

กลิ่นดินปืนที่มองไม่เห็น เริ่มเข้มข้นขึ้นมาเลยทีเดียว

แวบเดียวก็หนาวถึงกระดูก!

“ว้าว อาหารอร่อยเยอะมากเลย!”

จู่ๆ

เสียงที่คุ้นเคยมาอีกแล้ว!

เห็นแต่หลันซินเดินมา มองดูอาหารมากมายบนโต๊ะด้วยสีหน้าประหลาดใจ!

เธอเห็นหยางเฟิงนั่งอยู่บนที่นั่งหลัก พูดอย่างไม่พอใจทันที “หยางเฟิง ไอ้คนไม่รู้จักคิด! ฉันยังไม่นั่งที่นั่งหลักเลย นายกลับกล้านั่งที่นั่น ถอยออกมาให้ฉัน!”

พูดจบ

หลันซินก็เบียดหยางเฟิงออกจากที่นั่งหลัก!

ทีนี้

ทุกคนต่างตกตะลึง

หลันซินนี้

โง่จริงหรือแกล้งโง่เนี่ย!

หยางเฟิงก็สีหน้าหมดหนทาง

ยังไงหลันซินก็เป็นแม่ยายของตัวเอง นั่งบนที่นั่งหลักก็สมเหตุสมผล

แต่นี่ไม่ใช่อยู่บ้านตัวเอง!

ทำอะไรไม่ได้ หยางเฟิงก็ทำได้แค่นั่งลงในที่นั่งถัดไป

เย่เมิ่งเหยียนที่อยู่ข้างๆปิดตาด้วยมือสองข้าง

เธอไม่มีหน้าดูต่อไปแล้ว

เวลานี้

คนที่สีหน้าดูน่าเกลียดที่สุดคือพ่อลูกเหอเซิ่งหง

สีหน้าของทั้งสองคน ดำเหมือนก้นหม้อ

หยางเฟิงนั่งบนที่นั่งหลัก พวกเขาทนได้!