บทที่ 353

สำหรับเงินที่ตัวเงินแพ้ไป หลันซินยังทำใจไม่ได้

แค่คิดถึงตัวเองแพ้ไปเยอะขนาดนั้น เธอก็เจ็บใจมาก ในใจเหมือนโดนมีดกรีด!

หยางเฟิงเหลือบมองหลันซิน พูดด้วยรอยยิ้ม “แม่ แม่สบายใจได้เลย หนึ่งพันล้านของแม่ ฉันให้แม่!”

“จริงเหรอ?”

หลันซินได้ยินแบบนี้ก็ดีใจมากทันที

จากนั้น เธอมองหยางเฟิงอย่างสงสัยแล้วพูด “หยางเฟิง นายหลอกฉันอีกหรือเปล่า?”

หยางเฟิงพูดด้วยรอยยิ้ม “แม่สบายใจได้ ครั้งนี้ฉันไม่หลอกแม่!”

“ได้! หยางเฟิง ฉันจะเชื่อนายหนึ่งครั้ง ถ้านายกล้าโกหกฉัน อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจนาย!”

หลันซินถอนหายใจอย่างเย็นชา จากนั้นก็ก้มหน้ากินต่อไป

เย่เมิ่งเหยียนขมวดคิ้วพูด “ที่รัก คุณอย่าไปฟังแม่ฉันพูดไปเรื่อย!”

แม่ตัวเองนิสัยยังไง เธอรู้ดีที่สุด

ให้เธอหนึ่งพันล้าน ไม่ช้าก็จะถูกเธอเอาไปแพ้หมด

หยางเฟิงยิ้มแล้วพูด “สบายใจได้เลย เงินก้อนนี้ ฉันไม่ต้องออก!”

พูดจบ

เขาเหลือบมองเหอเซิ่งหงไปทีหนึ่ง

กับสายตาของหยางเฟิง หนังหัวของเหอเซิ่งหงชาขึ้นมาทันที

จู่ๆในใจเขา มีลางสังหรณ์ไม่ดีแบบหนึ่ง!

หยางเฟิงมองเหอเซิ่งหงแล้วถาม “นายท่านเหอ ได้ยินว่าในฐานะคุณเป็นเจ้าพนัน แต่กลับไม่เคยเล่นพนัน ไม่ทราบว่าเป็นเรื่องจริงหรือเปล่าครับ?”

หยางเฟิงถามคำนี้ หมายความว่ายังไง?

ในใจของเหอเซิ่งหง อดไม่ได้ที่จะสั่นไปทีหนึ่ง

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง พูดอย่างระมัดระวัง “ใช่! เพราะฉันรู้สึกว่า การพนันเป็นสิ่งไม่ดี! คำพูดพื้นบ้านพูดได้ดี พนันสิบครั้งแพ้เก้าครั้ง หลายคนล้มละลายเพราะแพ้การพนัน ดังนั้นฉันเลยไม่เห็นด้วยกับการพนัน!”

ในฐานะเป็นถึงเจ้าพนัน กลับบอกกับคนอื่นว่า ตัวเองไม่เห็นด้วยกับการพนัน

บนโลกนี้ ยังมีเรื่องที่ตลกกว่านี้อีกไหม?

หยางเฟิงพูดล้อเล่น “ในเมื่อนายท่านเหอไม่เห็นด้วยกับการพนัน ทำไมไม่ปิดกาสิโนทั้งหมดภายใต้ชื่อของคุณล่ะ?”

เมื่อได้ยิน

ในใจเหอเซิ่งหงสั่นไปทีหนึ่ง

เขายิ้มเยาะเย้ยแล้วพูด “ถึงแม้ฉันไม่ค่อยชอบการพนัน แต่ทำอะไรไม่ได้ ทั้งเมืองกาสิโนได้รับการสนับสนุนจากวงการพนัน!ถ้าเกิดฉันปิดกาสิโนภายใต้ชื่อของฉัน กลัวว่าเศรษฐกิจของทั้งเมืองกาสิโนนี้จะพังทลายในพริบตา คนนับไม่ถ้วนจะตกงาน ฉันก็หนทางจริงๆ!”

พูดถึงก็น่าประชดอยู่