บทที่ 363

พูดคำนี้จบ

หยางเฟิงก็พาเย่เมิ่งเหยียนและคนอื่นๆ จากไป

สำหรับเย่โหรวแล้ว

หยางเฟิงไม่ได้เห็นอยู่ในสายตาโดยสิ้นเชิง

ตอนนี้กระทั่งเย่หนานเทียนก็ตายไปแล้ว

เย่โหรว ผู้หญิงที่อ่อนแอคนหนึ่งจะยังมีอำนาจคุกคามอะไรหรือ?

แล้วเธอ ก็ยังคิดที่จะฆ่าตนเองหรือ?

ช่างน่าหัวเราะเสียจริงๆ!

เมื่อเห็นภาพด้านหลังของหยางเฟิงจากไป

บนใบหน้าของเย่โหรวเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมดุร้าย

เธอก้มหน้าลงมอง เย่หนานเทียนที่นอนตายตาไม่หลับ จึงพูดพึมพำว่า: "พ่อ ท่านวางใจเถอะ ลูกสาวจะต้องแก้แค้นให้ท่านอย่างแน่นอน!"

พูดจบ เธอก็ยื่นมือออกไป และปิดตาทั้งคู่ของเย่หนานเทียน

หลังจากนั้น ก็กอดศพของพ่อตนเองด้วยสีหน้าที่ดื้อรั้น

เหอเซิ่งหงเดินเข้ามา และกล่าวด้วยสีหน้าที่รู้สึกเสียใจว่า: "ขอโทษด้วยนะ! พ่อของคุณตายในตระกูลเหอ พวกเราตระกูลเหอจะต้องรับผิดชอบอย่างแน่นอน ไม่ว่าคุณจะมีความปรารถนาอะไร ฉันจะทำให้คุณพึงพอใจ!"

เย่โหรวกั้นน้ำตาในดวงตาทั้งคู่เอาไว้ กัดฟันแล้วกล่าวว่า: "ไม่ต้อง! ตระกูลเย่ของพวกเรา ไม่ต้องการความเห็นใจจากใครทั้งนั้น!"

พูดจบ

นางก็อุ้มเย่หนานเทียนแล้วหันเดินจากไป

ศพของเย่หนานเทียนหนักแค่ไหน

เย่โหรวเป็นเพียงแค่ผู้หญิงอ่อนแอคนหนึ่ง

ทุกย่างก้าวจึงหนักอย่างมาก

แต่นางก็ยังคงไม่วางมือ

เดินทีละก้าวๆ ออกจากตระกูลเหอไป!

ทุกย่างก้าวหนักแต่มั่นคง!

คล้ายกับนางตั้งใจแน่วแน่แล้ว แข็งแกร่งราวกับหินผา!

มองภาพด้านหลังเย่โหรวที่จากไป

เหอเซิ่งหงก็อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เขาสามารถรับรู้ได้ถึง การเปลี่ยนแปลงของเย่โหรว

เย่โหรวในเวลานี้ กลิ่นอายบนร่างกายก็เปลี่ยนเป็นเยือกเย็นยิ่งขึ้น

ดูท่าความอาฆาตแค้น จะเปลี่ยนนางไปโดยสิ้นเชิง!

ผู้หญิงคนนี้

ถ้าหากวันข้างหน้ามีจังหวะโอกาส จะต้องกลายเป็นคนที่มีความสามารถยอดเยี่ยมอย่างแน่นอน!

บางที

เธอจะต้องเป็นศัตรูกับหยางเฟิงไปชั่วชีวิต!

หลังจากเย่โหรวจากไป

เฉินป้าเซียนก็ไม่พูดจาสักคำ แล้วเดินจากไปด้วยสีหน้าที่เย็นชา

คืนนี้