บทที่ 369

ได้ยินเช่นนี้

หยางเฟิงก็หัวเราะเยาะ

เขาหันหน้าไปมองลั่วเจิ้นตงแล้วกล่าวว่า: "ลั่วเจิ้นตง เหอเจียหาวคนนี้มอบให้คุณเป็นคนจัดการ! จำเอาไว้ว่า ห้าให้เขาออกจากเมืองกาสิโนไปได้โดยเด็ดขาด! ไม่เช่นนั้น ฉันจะถามคุณ!"

"ครับ! กระผมจะไปขัดขวางเขาเอาไว้!"

พูดจบ ลั่วเจิ้นตงก็รีบออกไป

หลังจากเขารับใช้หยางเฟิง นี่คือภารกิจแรก

จะต้องทำให้บรรลุผลอย่างยอดเยี่ยมสวยงาม!

หลังจากลั่วเจิ้นตงออกไป

เสือขาวก็กล่าวอีกว่า: "ท่านแม่ทัพ พ่อบ้านตระกูลเหอขอเข้าพบ!"

"หึหึ!"

"เวลานี้ คาดไม่ถึงว่าพ่อบ้านตระกูลเหอยังจะกล้ามาพบฉันอีกหรือ? ให้เขาเข้ามา!" หยางเฟิงแสยะยิ้ม

ไม่นาน

พ่อบ้านตระกูลเหอก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด

ในวันเดียวกัน ที่หยางเฟิงบีบบังคับให้ฆ่าเย่หนานเทียน เขาก็ได้เห็นด้วยตาตัวเอง

ในสายตาของเขา หยางเฟิงก็คือปีศาจตนหนึ่ง!

ถ้าหากผิดใจกับเขา และไม่ระมัดระวัง ตนเองก็อาจจะล้มหัวฟาดพื้นได้!

เขาหยิบบัตรเชิญท้าทายออกมาด้วยตัวที่สั่นงันงก แล้วกล่าวด้วยขากรรไกรที่สั่นระริกว่า: "คุณผู้ชาย นี่คือนายท่านของข้า ต้องการให้ฉันมาส่งให้ท่าน! ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องกับฉันเลยจริงๆ นะ.......ฮือๆๆ!"

ตึง!

พูดคำนี้จบ

พ่อบ้านตระกูลเหอก็คุกเข่าลงกับพื้น แล้วร้องไห้อย่างตกใจขึ้นมา!

เขารู้ว่า นี่คือบัตรท้ารบที่เหอเซิ่งหงส่งให้หยางเฟิง

เขากลัวว่าหยางเฟิงจะไม่พอใจ และลงมือสังหารเขา!

ถึงเวลานั้น ถึงแม้ว่าเขาจะตาย ก็ตายอย่างเปล่าประโยชน์!

เห็นเช่นนี้แล้ว

หยางเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะอึ้ง

ตนเองทำให้คนตกใจได้ถึงขนาดนี้เลยหรือ?

เขาขยิบตาเล็กน้อย

เสือขาวก็เข้ามาทันที และนำบัตรท้ารบส่งให้หยางเฟิง

หยางเฟิงเปิดออกแล้วอ่านเล็กน้อย บนใบหน้าก็ปรากฏสีหน้าที่ไม่อาจอธิบายได้

เขาส่ายหน้า ยิ้มแล้วกล่าวว่า: "น่าสนใจ! น่าสนใจจริงๆ!"

ชั่วประเดี๋ยวเดียว

หยางเฟิงก็ปิดบัตรท้ารบ ชำเลืองมองพ่อบ้านเล็กน้อย แล้วกล่าวอย่างทะนงตัวว่า: "แกกลับไปบอกเหอเซิ่งหง ว่าฉันจะไปด้วยตัวเอง!"

"ครับ คุณหยาง!"

ได้ยินเช่นนี้

พ่อบ้านก็โล่งอก