ตอนที่ 371
บทที่ 371
October 21, 2026
ทุกย่างก้าวของเขา ดูเหมือนจะก้าวไปตามจังหวะเป็นพิเศษ
ทำให้คนที่หัวใจสั่นระรัว อดไม่ได้ที่จะเร่งให้เร็วขึ้นอย่างฉับพัน!
ตุบ!
ตุบ!
ตุบ!
......
เสียงการเต้นของหัวใจรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ
สองพันกว่าคนในตระกูลเหอ ปรมาจารย์ไว่จิ้ง ทุกคนต่างมีสีหน้าซีดเผือด
บางคนที่มีกำลังอ่อนแอกว่า ได้ล้มลงกับพื้นทันที น้ำลายฟูมปากออกมา!
เมื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้
ทุกคนต่างหวาดกลัวจนหน้าถอดสี
แววตาที่มองไปยังหยางเฟิง ราวกับเห็นผีปีศาจก็ยังไงยังงั้น!
นี่คือคนประเภทไหนกัน?
ทำไมจังหวะการย่างก้าวจึงแปลกประหลาดเช่นนี้?
ดูเหมือนว่า ทุกๆ ก้าว ราวกับเหยียบอยู่บนหัวใจของตนเอง!
ทำให้หัวใจ ราวกับแบกรับน้ำหนักอันมหาศาลเอาไว้
โอ๊ย!
โอ๊ย!
โอ๊ย!
เสียงร้องอันน่าเวทนา ดังขึ้นไม่หยุด
ผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ล้มลงบนพื้น
เมื่อหยางเฟิงมาถึงประตูใหญ่คฤหาสน์ตระกูลเหอ
ในคนสองพันกว่าคน ปรมาจารย์ไว่จิ้ง ได้ล้มลงกับพื้นไปพันกว่าคนแล้ว!
คนพันกว่าคนที่ล้มลง
ส่วนใหญ่ปรมาจารย์ไว่จิ้ง
ส่วนคนที่ยังดิ้นรนเหลือรอดอยู่ โดยพื้นฐานแล้วล้วนเป็นปรมาจารย์เน่ยจิ้ง!
ทุกๆ คน ล้วนเป็นมือดีหนึ่งต่อสิบ!
แต่มือดีเหล่านี้
ในเวลานี้ ทุกคนต่างมีสีหน้าซีดเผือด เหงื่อออกเต็มไปหมด ทั้งเนื้อทั้งตัวสั่นเทา
คล้ายกับว่าในช่วงเวลาอันสั้น ก็ล้มลงอยู่บนพื้นแล้ว
ใครก็คาดไม่ถึง
ศักยภาพของหยางเฟิง ฉกาจฉกรรจ์เช่นนี้
เพียงแค่ขึ้นอยู่กับจังหวะฝีเท้า
ก็สามารถทำให้ปรมาจารย์ไว่จิ้งจำนวนหนึ่งพันกว่าคน ล้มลงกับพื้น ด้วยสีหน้าเจ็บปวดทรมานแล้ว
เมื่อเห็นเช่นนี้
มุมปากของหยางเฟิง ก็เผยให้เห็นรอยยิ้มที่ดูถูกเหยียดหยาม
ไก่กระเบื้องสุนัขดินเผาเหล่านี้ คิดจะขวางตนเองอย่างนั้นหรือ?
ช่างน่าตลกซะจริงๆ!
ในท้ายที่สุด
ปรมาจารย์เน่ยจิ้งที่เหลืออยู่ ทนไม่ไหวแล้ว!
"ฆ่ามัน!"
ก็ไม่รู้ว่าใครร้องตะโกนออกมา
ปรมาจารย์เน่ยจิ้งที่เหลืออยู่หลายพันคน ได้พุ่งตรงเข้าไปบุกฆ่าหยางเฟิง
ดาบเป็นดาบ!
กระบี่เป็นกระบี่!
กระบองเป็นกระบอง!
"ไสหัวไป!"
ในฉับพลัน