บทที่ 383

ไม่ว่าเหอเซิ่งหงจะขอร้องอย่างไร หยางเฟิงก็จะไม่ใจอ่อน

เขาเป็นผู้พิทักษ์ประเทศเทพสงครามพิทักษ์โลก!

สิ่งที่เขาต้องการปกป้องคือประเทศนี้! ชนเผ่านี้!

เขาไม่มีทางปล่อยให้ความชั่วร้ายเป็นพิษต่อประชาชนเพราะผลประโยชน์ตัวเอง!

เมื่อได้ยินแบบนี้

เหอเซิ่งหงสีหน้าสิ้นหวัง

เขารู้ ไม่ว่าตัวเองจะพูดอะไรก็ไม่มีประโยชน์!

ครั้งนี้ ตระกูลเหอถือว่าจบสิ้นอย่างถาวร!

หยางเฟิงไม่ได้พูดอะไรมาก

เขาเหลือบไปที่ลั่วเจิ้นตงที่อยู่ข้างๆ

ลั่วเจิ้นตงยืนขึ้น มองเหอเซิ่งหงด้วยความเสียใจและพูดว่า “เหอเซิ่งหง คุณกับฉันต่อสู้มาหลายสิบปีแล้ว คุณขึ้นชื่อว่าเป็นเจ้าพนัน กดขี่ฉันทุกที่ในเมืองกาสิโนตอนนี้คุณกับฉันก็ได้รู้ผู้ชนะผู้แพ้แล้ว!”

ถึงแม้ลั่วเจิ้นตงจะเป็นถึงผู้ว่าการ

แต่ในเมืองกาสิโนก็มีแต่ชื่อไม่มีกำลังจริง

วันนี้ก็ได้จัดการเหอเซิ่งหงไปสักที เจ้าพนันนี้!

ตั้งแต่นี้เป็นต้นไป

ผู้ว่าการเมืองกาสิโนของเขาก็สมกับชื่ออย่างแท้จริง!

เหอเซิ่งหงมองดูลั่วเจิ้นตงอย่างดูถูกและพูดเยาะเย้ยว่า “ถ้าไม่ใช่เพราะหยางเฟิง อีกไม่นาน ผู้ว่าการเมืองกาสิโนอย่างแกก็จะกลายเป็นหุ่นเชิดของฉัน! ในสายตาฉัน แกเป็นคนโง่เง่าที่ความทะเยอทะยานสูงส่ง แต่ไม่มีความสามารถคนหนึ่งเท่านั้น!”

“หยิ่งผะหยอง!” ลั่วเจิ้นตงพูดอย่างไม่สนใจ “ใครก็ได้ มาจับเหอเซิ่งหงไว้!”

เมื่อสั่งคำสั่ง

พลตระเวนหลายคนก้าวไปข้างหน้า เตรียมจะจับเหอเซิ่งหง

เจ้าพนันในตอนนี้ ได้รับบาดเจ็บสาหัส ราวกับสุนัขที่เสียครอบครัวไป ไม่มีกำลังในการต่อต้านเลย

ในสายตาของลั่วเจิ้นตงและคนอื่นๆ

เหอเซิ่งหงก็เป็นลูกแกะตัวหนึ่งที่รอถูกฆ่า

รอเอาตัวกลับไปแล้ว ค่อยสอบปากคำดีๆ!

ขณะนี้

เหอเซิ่งหงสีหน้าสิ้นหวัง

เขาอยากจะต่อต้าน

แต่อวัยวะภายในของเขาได้รับบาดเจ็บจากหยางเฟิง

ถ้าไม่ใช่เพราะความสามารถเขาแข็งแกร่ง

ระงับอาการบาดเจ็บตัวเองเอาไว้

ไม่อย่างนั้นก็คงล้มลงไปแล้ว

แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น

เผชิญกับพลตระเวนที่มีอาวุธครบชุด เขาก็ไม่มีกำลังที่จะต่อต้าน

และ

สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ หยางเฟิงยังคงนั่งอยู่ข้างๆ