บทที่ 385

ชายหน้าผีหันหัวกลับมา

หยางเฟิงสีหน้าเย็นชา ต่อยไปที่เขาหนี่งหมัดแรงๆ

หมัดนี้ของหยางเฟิง ไม่สามารถต้านได้!

ชายหน้าผีรีบหันตัวกลับ จับไปทางที่หมัดของหยางเฟิง

ตูม!

เสียงดังมาก

ทันใดนั้น

ทั้งสองแยกจากกัน

ชายหน้าผี ถอยหลังไปสามก้าว เลือดเต็มปาก เกือบจะพุ่งออกมา!

ชั่วขณะ

ในใจเขา มีความคิดหนึ่ง นั่นก็คือ——หนี!

เขารู้ว่า ตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฟิงเลย

ถ้ายังอยู่ที่นี่ต่อ เกรงว่าคนที่จะตายจะเป็นตัวเอง!

ขณะที่ชายหน้าตาผีถอยหลัง ก็จับตัวเหอเซิ่งหงเอาไว้

เหอเซิ่งหงในเวลานี้ สีหน้ามึนงง!

เขาคิดไม่ถึงว่า แม้แต่ผู้คุมกฎสิบก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของหยางเฟิง

หยางเฟิงนี้ เป็นสัตว์ประหลาดอะไรกันแน่!

ไม่รอให้เหอเซิ่งหงตอบสนอง

เขาก็ถูกชายหน้าผีจับขึ้นมาทั้งคน

ชายหน้าผีหันหัวมา จ้องไปที่หยางเฟิงแล้วพูด “ไอ้น้อง ฉันจำแกไว้แล้ว! รุกรานกุ่ยเหมินฉัน ต่อไปนี้บนสวรรค์หรือบนพื้นก็จะไม่มีใครช่วยแกได้ทั้งนั้น!”

พูดแบบนี้เสร็จ

ชายหน้าผีจับตัวเหอเซิ่งหงไว้ จากไปอย่างรวดเร็ว หายตัวไปจากที่เดิม!

“ตามมันไป!”

ลั่วเจิ้นตงดูถึงตรงนี้ รีบตะโกนเรียก

ทันใดนั้น กลุ่มพลทหารที่มีอาวุธครบชุดพุ่งไป

แต่ความเร็วของชายหน้าผีนั้นเร็วเกินไป

พวกเขาตามไม่ทันเลย!

สำหรับหยางเฟิง บนใบหน้าเผยสีหน้าที่คิดหนักอยู่

เขาไม่ได้ไปตามชายหน้าผี

เพราะเขารู้ว่า อะไรเรียกว่าศัตรูที่มาถึงหมดหนทางแล้วถูกข่มเหงจนเกินไป ก็จะสู้กลับอย่างสิ้นหวัง!

ชายหน้าผีคนนี้ ปรากฏตัวมากะทันหันเกินไป!

และความสามารถแข็งแกร่ง!