บทที่ 388

ไม่เพียงแต่ซ่อนความสามารถได้ลึกมาก

และยังมีสถานที่มากมายซ่อนอยู่!

ดูเหมือนว่า เหอเซิ่งหงนี้วางแผนล่วงหน้ามานานแล้ว วางแผนไว้ดีแล้ว!

ถ้าไม่ใช่เพราะตัวเองออกมือได้ทันเวลา

รอเหอเซิ่งหงโอนย้ายทรัพย์สินทั้งหมดของเขาไปต่างประเทศ

ถ้าอย่างนั้นจะสร้างความเสียหายใหญ่ขนาดไหนให้กับต้าเซี่ย?

เห็นหยางเฟิงไม่พูด

ในใจลั่วเจิ้นตงไม่สบายใจอย่างมาก

เหงื่อหยดจากหน้าผากของเขาทีละหยด

รวมเป็นกองน้ำอยู่ใต้เท้าของของเขา

เวลาผ่านไปนาน

หยางเฟิงเงยหน้าขึ้นมองลั่วเจิ้นตงแล้วพูดว่า “โอเค นายลงไปเถอะ! ครั้งนี้ นายทำได้ดี ฉันจะแนะนำนายกับข้างบน!”

ถึงแม้ความสามารถของลั่วเจิ้นตงนี้ไม่ค่อยพอ

เป็นผู้ว่าการในเมืองกาสิโนหลายสิบปี กลับถูกเหอเซิ่งหงกดขี่

แต่โชคดีที่ไม่มีปัญหาใหญ่อะไร

ถ้าไม่งั้น ครั้งนี้

หยางเฟิงก็จะจัดการเขาไปด้วยเลย!

ได้ยินแบบนี้

ลั่วเจิ้นตงถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จากนั้น ก็มีสีหน้าประหลาดใจ

เขาพูดอย่างตื่นเต้น “ขอบคุณครับ ท่านแม่ทัพ!”

มีคำแนะนำของหยางเฟิง

ดูเหมือนว่าอนาคตของตัวเองจะกระจ่างสดใส

ลั่วเจิ้นตงพูดด้วยความเคารพ “ท่านแม่ทัพ ถ้างั้นข้าน้อยขอตัวแล้วนะครับ!”

“เดี๋ยวก่อน!”

ในตอนที่ลั่วเจิ้นตงกำลังจะจากไป

หยางเฟิงเรียกเขาไว้

ได้ยินเสียงของหยางเฟิง

ในใจของลั่วเจิ้นตงหยุดนิ่งไปหนึ่งทีทันที

เขาหันกลับมาถามอย่างระมัดระวังว่า “ไม่ทราบว่าท่านแม่ทัพยังมีอะไรจะสั่งครับ?”

หยางเฟิงพูดเบาๆ “เตรียมเครื่องบินโดยเฉพาะให้ฉันลำหนึ่ง ฉันจะไปพรุ่งนี้!”

“อะไรนะครับ ท่านแม่ทัพเตรียมจะไปแล้วเหรอครับ?”

ได้ยินคำพูดนี้ ลั่วเจิ้นตงสีหน้าตกใจ

หยางเฟิงมองเขาด้วยความอยากยิ้มไม่ยิ้มแล้วถามว่า “ทำไม นายไม่อยากให้ฉันไปเหรอ? ต้องการให้ฉันอยู่ต่ออีกสักพักไหม?”

“ไม่กล้าครับไม่กล้า!”