บทที่ 394

หยางเฟิงจากไปในครั้งนี้

ก็ไม่รู้ว่าจะกลับเมืองกาสิโนใหม่อีกทีตอนไหน

บางทีรอครั้งหน้า ตอนที่หยางเฟิงมาเมืองกาสิโน

ผู้ว่าการเมืองกาสิโนคนนี้เปลี่ยนคนไปแล้ว!

ผู้ช่วยผบ.ฮู๋ที่อยู่ข้างๆดูถึงตรงนี้ ก็อดไม่ได้ที่จะเตือน “ท่านผู้ว่าการ!”

ลั่วเจิ้นตงดึงสติกลับมา จู่ๆบนหน้าก็เผยความดุร้ายออกมา กัดฟันพูด “ไป! พวกเรากลับไปกัน!”

พูดแบบนี้เสร็จ

เขาพาคนไปจากสนามบิน!

เป็นเพราะเฉินป้าเซียนที่ทำให้เขาเป็นแบบนี้

ไม่สั่งสอนไอ้สารเลวนี้ดีๆ

ยากที่จะลบความเกลียดชังในใจเขา!

ในเวลาเดียวกัน

บนหลังคาตึกสูงตึกหนึ่ง

เย่โหรวที่บนหน้าปิดด้วยผ้าสีขาว มองขึ้นไปที่เครื่องบินที่บินผ่านไป

ดวงตาทั้งสองข้างของเธอ เผยร่องรอยของความขุ่นเคืองอย่างมาก

เย่โหรวคิดไม่ถึงว่า เฉินป้าเซียนจะไร้ความสามารถแบบนี้

ในมือถือกระบี่ไส้ปลายังไม่สามารถฆ่าหยางเฟิงได้!

ดูเหมือนว่า เพื่อล้างแค้นให้พ่อ จะต้องการให้ตัวเองจัดการ!

แต่ว่า เธอไม่มีทางที่จะกลับที่จงโจวแล้ว

ไม่ต้องพูดถึง พ่อของเธอตายไปแล้ว ทั้งตระกูลเย่แห่งจงโจวแตกแยกกันไปแล้ว

กลับไปก็ไม่มีความหมายอะไรแล้ว!

ถึงจะกลับไป

ครั้งนี้ ภารกิจของพวกเขาล้มเหลว

เกรงว่าเฉินเป่ยเสวียนผู้นำตระกูลเฉิน ก็จะไม่ปล่อยเธอไว้!

คิดถึงตรงนี้

บนใบหน้าเย่โหรวเผยแววตาที่มุ่งมั่นออกมา

จากนั้น ก็หันหลังจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ!

เธอจะไปตามทางของตัวเอง ใช้วิธีของตัวเอง ให้หยางเฟิงได้ชดใช้ความผิด!

หลายวันต่อมา

เหอเจียหาวและเฉินป้าเซียนต่างถูกตัดสินแล้ว

เหอเจียหาวถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต ด้วยโทษฐานก่ออาชญากรรมร้ายแรง และไม่มีการลดโทษ!

นั่นก็คือ เขาจะต้องอยู่ในคุกไปตลอดชีวิต

ส่วนเฉินป้าเซียนถูกเรียกตัวโดยพลตระเวนจินหลิง

ดังนั้นพลตระเวนเมืองกาสิโนจึงส่งย้ายตัวเฉินป้าเซียนไปให้กับพลตระเวนจินหลิง

ในไม่ช้า จินหลิงก็ตัดสินในความผิดของเฉินป้าเซียน

ระหว่างที่เฉินป้าเซียนเป็นท่านบอสของแก๊งฟ้าดิน ทำเรื่องเลวร้ายกับจินหลิง ก่อให้เกิดผลกระทบที่ไม่ดี

ดังนั้น ถูกตัดสินประหารชีวิต!

หลังจากตรวจสอบผู้ต้องขังประหารชีวิตเป็นนักโทษจริง