บทที่ 396

ไม่ฆ่าเธอ ยากที่จะทำให้คนอื่นเกรงกลัว!

เฉินเป่ยเหอพยักหน้าแล้วพูด “ครับ ผมจะให้คนออกคำสั่งตามฆ่า ตามฆ่าเย่โหรวทันที!”

เฉินเป่ยเสวียนโบกมือแล้วพูด “ดีละ นายลงไปก่อนเถอะ!”

“ครับ!”

เร็วมาก

เฉินเป่ยเหอจากไป

ส่วนเฉินเป่ยเสวียนสีหน้ามืดมนดั่งน้ำอีกครั้ง

เขาพึมพำกับตัวเอง “หยางเฟิง แกเป็นคนอะไรกันแน่?”

หยางเฟิงนี้ เหมือนโผล่ขึ้นมากระทันหัน

ความสามารถแข็งแกร่ง!

ทำเรื่องแข็งแกร่ง!

คนบังฆ่าคน! พระบังฆ่าพระ! ไม่เกรงกลัวอะไรเลย!

ตระกูลเฉินในตอนนี้ กับหยางเฟิงถึงขั้นไม่ตายไม่ล้มเลิกกันแล้ว!

ทั้งสองฝ่ายไม่มีทางปรับความเข้าใจให้ปรองดองกันได้แม้แต่นิด

เฉินเป่ยเสวียนจำเป็นต้องหาวิธีจัดการกับหยางเฟิง

ไม่งั้นสุดท้ายคนที่ต้องตาย——คงจะเป็นตัวเขาเอง!

ในเวลาเดียวกัน

ตระกูลหยาง ในห้องอ่านหนังสือหลังบ้าน

หยางติ่งเทียนเอามือไขว้หลัง เงยหน้าขึ้น

เขามองดูเงียบๆ

มองดูบนกำแพง ผู้หญิงสวยในภาพวาด!

“นายท่าน สายลับมารายงาน! เย่หนานเทียนและคนอื่นๆที่เฉินเป่ยเสวียนส่งออกตายหมดเลย! แม้แต่ตระกูลอันดับหนึ่งในเมืองกาสิโน ตระกูลเหอ ก็ถูกนายน้อยกำจัดไปแล้ว!”

ฟู๋โป๋ที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา รายงานด้วยความเคารพ

หยางติ่งเทียนหันหัวกลับ พูดด้วยรอยยิ้มว่า “เด็กดี สมกับที่เป็นลูกชายของฉันจริงๆ! ที่ที่ไปถึง ราวกับลมฤดูใบไม้ร่วงพัดกวาดใบไม้ ฆ่าคนเต็มไปหมด เลือดไหลเป็นแม่น้ำ!”

กับหยางเฟิงนั้น

หยางติ่งเทียนพอใจมากๆ

ไม่ว่าการเป็นคนหรือทำงาน แข็งแกร่งถึงที่สุด!

คนมีชีวิตอยู่หนึ่งชาติ

ถูกกดขี่ไปสักทุกที่ งั้นการมีชีวิตจะยังมีความหมายอะไร?

เห็นสถานการณ์นี้

ฟู๋โป๋อดไม่ได้ที่จะหมดคำพูดเล็กน้อย

หยางติ่งเทียนนี้ ตอนที่ยังหนุ่ม ก็เป็นบุคคลที่ไม่กลัวฟ้ากลัวดินคนหนึ่ง

ในตอนนั้นถูกคนเรียกว่า เป็นลูกคนรวยอันดับหนึ่งในจงโจว!