บทที่ 410

โจวซู่เอ๋อร์ถามอย่างประหม่าอยู่บ้าง

ไหนจะเชิญผู้เชี่ยวชาญระดับท็อปมารักษา

ไหนจะการตรวจร่างกายที่แม่นยำหลากหลาย

จะต้องใช้เงินก้อนใหญ่มากแน่

ตนเป็นแค่พนักงานทำความสะอาดคนหนึ่ง จะไปมีเงินมากขนาดนั้นได้อย่างไร?

เย่เมิ่งเหยียนยิ้มพร้อมกล่าว : “อาอึ้มโจวคะ ค่าหมอค่ายาอาอึ้มไม่ต้องจัดการเลยค่ะ กองทุนรักเด็กของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปของพวกหนูจะรับผิดชอบเองทั้งหมดค่ะ!”

ทุกปี เฟิงเมิ่งกรุ๊ปจะนำกำไรเกือบครึ่งหนึ่งมาทำการกุศล

หนึ่งในนั้นก็มีการก่อตั้งกองทุนรักเด็กขึ้นโดยเฉพาะ เพื่อช่วยเหลือกลุ่มคนที่ลำบากยากไร้อย่างโจวซู่เอ๋อร์!

“พวกคุณเป็นคนของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปหรือ?”

ได้ยินดังนั้น โจวซู่เอ๋อร์ถามด้วยใบหน้าตกตะลึง

เฟิงเมิ่งกรุ๊ป นั่นคือบริษัทอันดับหนึ่งในตงไห่เลยนะ!

ในตงไห่นี้ พูดได้เลยว่าไม่มีใครไม่รู้จัก

ถ้าลูกบ้านไหน ได้ทำงานที่เฟิงเมิ่งกรุ๊ป

นั่นก็นับว่าเป็นเกียรติของวงส์ตระกูล ต้องเชิญแขกมากินเลี้ยงเลยทีเดียว!

เย่เมิ่งเหยียนพยักหน้ายิ้มแล้วกล่าว : “ใช่ค่ะ! หนูเย่เมิ่งเหยียน เป็นประธานของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปค่ะ!”

“หา!”

โจวซู่เอ๋อร์ตะโกนอย่างตกใจ เธอรู้สึกโง่เขลานัก

เธอไม่คิดเลย ว่าเย่เมิ่งเหยียนไม่ใช่แค่เป็นคนของเฟิงเมิ่งกรุ๊ป ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นถึงท่านประธานของเฟิงเมิ่งกรุ๊ปอีก!

ประธานเฟิงเมิ่งกรุ๊ป นั้นก็เป็นคนใหญ่คนโตที่สูงส่งเทียมฟ้า!

ตอนนี้เอง

โจวซู่เอ๋อร์ถึงตระหนักได้อย่างแท้จริง ว่าตกลงแล้วตนเองได้พบผู้ยิ่งใหญ่ขนาดไหน!

“คุณคือประธานเฟิงเมิ่งกรุ๊ป งั้นหรือว่าคุณเป็นคนของตระกูลเย่? งั้นคุณกับตระกูลหลัน...”

พูดถึงตรงนี้

โจวซู่เอ๋อร์ก็พูดต่อไม่ออกแล้ว

ในตงไห่นี้ใครๆก็รู้ ว่าตระกูลหลันคือญาติฝั่งแม่ของตระกูลเย่

ตอนนี้ผู้นำตระกูลเย่ ประธานบริหารเฟิงเมิ่งกรุ๊ปเย่ไห่ ก็คือลูกเขยของตระกูลหลัน!

เย่เมิ่งเหยียนรู้ว่าโจวซู่เอ๋อร์อยากจะพูดอะไร เธอพยักหน้าแล้วกล่าว : “ใช่ค่ะ! ตระกูลหลันเป็นตระกูลฝั่งคุณแม่หนู แต่ตระกูลหลันก็ส่วนตระกูลหลัน หนูก็ส่วนหนูค่ะ ไม่ว่าตระกูลหลันจะทำผิดมากมายแค่ไหน หนูก็ไม่โอนอ่อนให้พวกเขาหรอกค่ะ!”

พูดถึงตรงนี้ เย่เมิ่งเหยียนก็มีสีหน้ามุ่งมั่น

หยางเฟิงก็เอ่ยปากกล่าวว่า : “อาอึ้มโจว อาอึ้มพักผ่อนให้สบายเถอะครับ ผมจะทำให้คนของตระกูลหลันมาขอโทษอาอึ้มด้วยตัวเองให้ได้!”

โจวซู่เอ๋อร์รีบโบกไม้โบกมือ : “ไม่ต้องจ้ะไม่ต้อง แต่...ฉันยังมีอีกเรื่องอยากขอให้พวกคุณช่วย...”

เพียงเห็นเธอกัดฟันแล้วพูดว่า : “ตอนนี้ฉันนอนโรงพยาบาล ดูแลลูกสาวไม่ได้ ฉันหวังว่าพวกคุณจะช่วยดูแลลูกสาวของฉันให้หน่อย!”

โจวซู่เอ๋อร์หมดหนทางแล้วจริงๆ