บทที่ 426

ทุกสิ่งทุกอย่างนี้ ล้วนเป็นการกระทำของตระกูลหลัน!

เธอรีบดึงโจวซู่เอ๋อร์เอาไว้: "คุณป้าโจว คุณอย่าทำอย่างนี้เลย! คุณทำเช่นนี้ ฉันก็รู้สึกละอาย! จะว่าไปแล้ว ตระกูลหลันก็ยังเป็นญาติของฉัน ที่วันนี้พวกคุณเป็นเช่นนี้ ล้วนเป็นเพราะครอบครัวของคุณตาของฉัน!"

โจวซู่เอ๋อร์ยิ่งทำเช่นนี้

เย่เมิ่งเหยียนก็ยิ่งรู้สึกผิด!

ในร่างกายของเธอ ก็มีสายเลือดของตระกูลหลัน

เธอก็นับว่าเป็นครึ่งหนึ่งของตระกูลหลัน!

ตระกูลหลันทำความชั่วเอาไว้มากมายเช่นนี้

เย่เมิ่งเหยียนจึงรู้สึกว่า มีความเกี่ยวข้องกับตนเองอย่างมาก!

กระทั่ง โทษตัวเอง!

ได้ยินคำพูดของเย่เมิ่งเหยียน โจวซู่เอ๋อร์รีบโบกมือแล้วกล่าวว่า: "คุณเย่ คุณพูดแบบนี้ไม่ได้นะ! ตระกูลหลันก็คือตระกูลหลัน คุณก็คือคุณ จะนำมาพูดรวมกันได้อย่างไร? ถ้าหากวันนี้ไม่ได้พวกคุณ เกรงว่าพวกเราสองแม่ลูกก็คงจะโชคร้ายอย่างมาก!"

โจวซู่เอ๋อร์ไม่ได้มีการศึกษาอะไร

เธอเป็นเพียงแค่บุคคลชั้นล่างสุด

แต่ว่าถูกหรือผิด เธอก็ยังสามารถแยกแยะได้

สุดท้ายเธอก็ยังคงรักษา ด้านของความเป็นมนุษย์เอาไว้!

การกระทำอันชั่วร้ายของตระกูลหลัน

จะมากล่าวโทษเย่เมิ่งเหยียนได้อย่างไร?

เห็นถึงจุดนี้แล้ว

เย่เมิ่งเหยียนก็รู้ว่าโจวซู่เอ๋อร์ไม่ได้โทษตนเอง แต่ภายในใจกลับเป็นทุกข์อย่างยิ่ง!

เวลานี้

หยางเฟิงก็เดินเข้ามา แล้วเปลี่ยนหัวข้อสนทนา: "คุณป้าโจว จะบอกข่าวดีข่าวหนึ่งกับพวกคุณ เมื่อครู่นี้ฉันได้ถามผู้อำนวยการแล้ว บอกว่าวันนี้พวกคุณก็สามารถออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว!"

โจวซู่เอ๋อร์กล่าวอย่างดีใจว่า: "ดีมากเลย! ดีมากเลย! ออกจากโรงพยาบาล ฉันก็จะสามารถไปทำงานได้! ไปหาเงินได้แล้ว!"

อยู่แต่โรงพยาบาลทุกวัน

ถึงแม้โจวซู่เอ๋อร์จะไม่ต้องจ่ายเงิน เธอก็อยู่ไม่ได้!

เธอต้องไปหารายได้

เช่นนี้จึงจะสามารถเลี้ยงดูลูกสาวของตนเองได้!

กริ๊งกริ๊ง!

ทันใด

มือถือของโจวซู่เอ๋อร์ก็ดังขึ้นมา

เธอหยิบมือถือโนเกียมือสองที่ซื้อมาในราคาห้าสิบหยวนขึ้นมา แล้วกดรับสาย

คุณพูดอะไรกัน? คุณต้องการไล่ฉันออกเหรอ!"

"พวกคุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ! คุณไล่ฉันออกแล้ว ต่อไปฉันจะหาเงินที่ไหนมาให้ลูกสาวฉันหาหมอล่ะ?"

"ขอร้องคุณเถอะนะ......"

ตู๊ดๆๆ!

ไม่รอให้โจวซู่เอ๋อร์ได้พูดจบ

มือถือทางด้านนั้นก็วางสายไปแล้ว