บทที่ 525

หลังจากนั้นเป็นเวลานาน

หนิงชิงเฉิงจึงเอ่ยขึ้นว่า : "ไปอนุบาลซันไชน์!"

เมื่อกล่าวจบ

เธอก็ขึ้นรถโรลส์รอยซ์แฟนทอมรุ่นลิมิเต็ดอิดิชันราคาหลายสิบล้านไป

มองภาพด้านหลังของหนิงชิงเฉิงที่เดินจากไป

สวีโหย่วหรงก็ถอนหายใจเงียบๆ

อนุบาลซันไชน์เหรอ?

นี่ไม่ใช่......

เธอไม่กล้าจะคิดอีกต่อไป จึงรีบขึ้นรถ

บรื๊น!

เสียงเครื่องยนต์ดังขึ้นราวกับเสียงคำราม!

รถทั้งคันคำรามและออกไป!

อนุบาลซันไชน์ในตอนนี้ กำลังอยู่ในช่วงเลิกเรียน

"คุณครู ลำบากคุณเลยครับ!"

หยางเฟิงมีใบหน้ายิ้มแย้ม

หลังจากที่จัดการตระกูลหลันแล้ว

ในระยะนี้ เขาไปรับไปส่งหยางพั่นพั่นที่โรงเรียนเป็นการส่วนตัว

ครูผู้หญิงรู้สึกประหลาดใจอย่างไม่คาดฝัน : "ไม่หรอกค่ะ! คุณหยาง พั่นพั่นอยู่โรงเรียนว่านอนสอนง่ายมากเลย เดิมทีไม่ต้องให้ใครเป็นห่วงหรอกค่ะ"

หยางเฟิงเป็นใครล่ะ?

นั่นคือราชาตงไห่นะ!

พูดกับตนเองอย่างมีมารยาทเช่นนี้เลยเหรอ

นี่ทำให้ในใจของคุณครูผู้หญิง อดไม่ได้ที่จะเต้นแรงขึ้นมา

เพียงแต่เธอทราบดีว่า

ในสายตาของหยางเฟิง จะไม่ใส่ผู้หญิงทั่วๆ ไปอย่างเธอหรอก

"พ่อคะ อยู่โรงเรียนหนูว่านอนสอนง่ายมากเลยนะคะ!"

หยางพั่นพั่นเงยหน้าขึ้น ดวงตากลมโตน่ารักเป็นประกายคู่นั้น

"ครับๆๆ! เจ้าหญิงน้อยของฉัน เป็นเด็กที่ว่านอนสอนง่ายที่สุดเลย!" หยางเฟิงกล่าวอย่างรักใคร่เอ็นดู : "พั่นพั่น รีบบ๊ายบายคุณครูเร็ว!"

ได้ยินเช่นนั้น

หยางพั่นพั่นโบกมือให้คุณครูผู้หญิง : "คุณครูคะลาก่อนค่ะ!"

ถึงแม้ว่าคุณครูผู้หญิงจะรู้สึกอาลัยอาวรณ์ในใจ

เพียงแต่เธอทำได้เพียงฝืนยิ้มแล้วกล่าวว่า : "พั่นพั่นบ๊ายบาย!"

ทันทีหลังจากนั้น

หยางเฟิงจูงมือเล็กๆ ของหยางพั่นพั่นแล้วจากไป

"หยางเฟิง!"

เมื่อหยางเฟิงเตรียมจะขึ้นรถ น้ำเสียงดังคล้ายนกขมิ้นดังขึ้น