บทที่ 530

หนิงชิงเฉิงในเวลานี้ สีหน้าตกตะลึง

เธอคาดไม่ถึงเลยว่า ศักยภาพของหยางเฟิงจะแข็งแกร่งเช่นนี้ และรุนแรงป่าเถื่อนเช่นนี้

บอดี้การ์ดของตนเองนับร้อยคน ถูกเสียงคำรามของหยางเฟิงทำให้สั่นสะท้านไม่กล้าขยับเขยื้อน

และเลขาฯของตนเอง ยิ่งถูกหยางเฟิงตอบถึงสองครั้งจนลอยออกไป

ค่อยๆ เป็นไป

แววตาที่หนิงชิงเฉิงมองไปยังหยางเฟิง เปลี่ยนเป็นเสียใจและสิ้นหวังขึ้นมา

ผู้ชายที่ตนเองรักอย่างสุดซึ้ง

คาดไม่ถึงว่าเพื่อหญิงอื่น จะใช้กำลังทุบตีตนเองเช่นนี้?

ทันใดนั้น

น้ำตาเธอไหลรินอาบใบหน้า!

เผชิญกับใบหน้าดอกสาลี่ต้องหยาดฝนของหนิงชิงเฉิง

หยางเฟิงใจแข็ง มีสีหน้าเย็นชา ไม่เปลี่ยนแปลงแต่อย่างใด

ในใจของเขา ไม่มีใครสามารถมาทำร้ายเย่เมิ่งเหยียนได้

แม้ว่าจะเป็นหนิงชิงเฉิง ก็ไม่ได้!

เย่เมิ่งเหยียนคือเกล็ดใต้คอของเขา!

เป็นเส้นตายของเขา!

ใครมาแตะต้อง จะมีจุดจบเดียวเท่านั้น——นั่นก็คือความตาย!

หยางเฟิงจ้องมองหนิงชิงเฉิงด้วยสายตาเย็นชา พูดทีละถ้อยทีละคำว่า : "หนิงชิงเฉิง ฉันขอเตือนคุณเอาไว้เลย! ว่าอย่าได้คิดว่า เราเป็นคู่รักกันตั้งแต่เด็กๆ คุณก็จะมายุ่งวุ่นวายได้!"

"ฉันจะบอกคุณเอาไว้ ว่าเย่เมิ่งเหยียนเป็นผู้หญิงของฉัน! ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายเธอได้ รวมทั้งคุณด้วย!"

"ครั้งนี้ เห็นแก่คุณที่รักฉันมานานหลายปี ฉันจะไว้ชีวิตคุณ"

"แต่คุณจงจำเอาไว้ ถ้าหากมีครั้งต่อไปอีก ฉันจะไม่ปล่อยคุณไปอย่างแน่นอน!"

พูดคำพูดนี้จบ

หยางเฟิงก็หันหลังกลับ เดินออกไปอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย!

ตุบ!

หนิงชิงเฉิงล้มลงนั่งอยู่กับพื้น

"กรี๊ดดด!"

"ฮือๆๆ!"

มองเห็นภาพด้านหลังหยางเฟิงที่ออกไปไกลแล้ว

หนิงชิงเฉิงก็ร้องไห้โฮออกมา

ราวกับเด็กผู้หญิงที่สูญเสียของเล่นชิ้นโปรดไป ร้องไห้เสียใจขนาดนั้น!

หนิงชิงเฉิงรู้ดีว่า

ครั้งนี้ เธอได้สูญเสียหยางเฟิงไปแล้ว!

หยางเฟิงไม่สามารถกลับมาอยู่ข้างกายเธอได้อีกแล้ว!

เพราะว่าเมื่อครู่นี้

หนิงชิงเฉิงสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าที่หยางเฟิงมีต่อตนเอง