บทที่ 542

หยางเฟิงไม่โทษพวกเขา

แต่หลี่ซู่มาตงไห่

หม่าตงกลับไม่รู้เรื่องก่อนเลย

นี่มันมีปัญหาแล้ว

นี่แสดงว่า ก่อนหน้านี้เขาให้หม่าตงสร้างให้ตงไห่เป็นเมืองเหล็กก็ยังมีช่องโหว่อยู่

หม่าตงก็รู้ว่า ตัวเองทำการป้องกันได้ไม่ดี

เขาก้มหน้า พูดด้วยสีหน้าอับอาย “ขอโทษครับท่าน หลังจากที่ฉันหายดีครั้งนี้จะสร้างให้ตงไห่เป็นเมืองเหล็กแน่นอน!”

ตอนที่พูดคำนี้

หม่าตงสีหน้ามุ่งมั่น!

พูดอยู่

เขาเงยหน้าขึ้นอีกครั้ง พูดอย่างกังวล “ท่าน หลี่ซู่มาพร้อมกับความเย่อหยิ่งรุนแรง! ศูนย์พันธมิตรบู๊นั่น ฟังชื่อก็รู้ว่าแข็งแกร่งมาก!”

“พวกเขาต้องไม่ยอมง่ายๆแน่นอน ต้องมาหาเรื่องท่านอีกแน่……”

หยางเฟิงยิ้มอย่างดูถูกแล้วพูด “ไม่ว่าจะศูนย์พันธมิตรบู๊อะไร ถ้าพวกเขากล้ามา ฉันจะทำให้พวกเขามาได้แต่กลับไม่ได้!”

ในต้าเซี่ย

หยางเฟิงไม่มีสิ่งที่จำเป็นต้องกลัว!

ไม่ว่าอีกฝ่ายกองกำลังจะใหญ่แค่ไหน

แค่พวกเขากล้ามาหาเรื่อง

ก็อย่าหาว่าเขาไม่เกรงใจ!

หม่าตงมองผู้ชายที่มั่นใจตรงหน้านี้ ในใจก็ร้อนผ่าว

มันคุ้มค่ามากที่ตัวเองติดตามหยางเฟิงในชีวิตนี้!

ไม่นาน รถพยาบาลก็มาแล้ว รับหม่าตงและคนอื่นๆไป

หยางเฟิงก็กลับไปถึงวิลล่าหยุนติ่ง

ในวิลล่าหยุนติ่ง

มีเพียงหยางเฟิงคนเดียว

ส่วนหลันซิน……

หลังจากได้เงินพันล้าน ก็ไม่รู้ว่าไปเหลวไหลที่ไหนแล้ว

หลายวันนี้ หยางเฟิงชินแล้ว

เขาก็ขี้เกียจยุ่ง

ขอแค่หลันซินไม่สร้างปัญหาให้ตัวเองเพิ่ม

แล้วแต่เธอ!

ขณะนี้

เสือขาวมาแล้ว “ท่านแม่ทัพ ผมได้ตรวจสอบศูนย์พันธมิตรบู๊มาดีแล้ว!”

ในระหว่างทางกลับ

เขาโทรหาเสือขาวไปแล้วหนึ่งสาย ให้เขาตรวจสอบศูนย์พันธมิตรบู๊หน่อย

ห้าปีในสนามรบ!

ห้าปีที่ห่างหายไปจากสังคม!