บทที่ 576

ส่วนหยางเฟิงกลับมีสีหน้าเฉยเมย สายตานิ่งไม่สั่นคลอน

เหลิงฉานและคนอื่นๆ ก็เป็นเพียงฝูงมดเท่านั้น

ก็เหมือนกับแมวจับหนู เล่นให้พอก่อนแล้วค่อยจับกินทีหลัง

จะฆ่าช้าหรือฆ่าเร็ว เป็นเพียงเรื่องของเวลา ทั้งหมดขึ้นอยู่กับความประสงค์ของหยางเฟิง

จุดประสงค์หลักของเขา

คือเพื่อขู่ให้นักบู๊นับหมื่นที่อยู่นี่ตกใจกลัว!

แล้วก็จริงๆ

ณ ตอนนี้ สายตาของนักบู๊นับหมื่นที่อยู่ในเหตุการณ์ มองหยางเฟิงเปลี่ยนไปแล้ว

สายตาแต่ละคนเต็มไปด้วยความหวาดกังวล

ยิ่งไปกว่านั้น

มีนักบู๊ไม่น้อยถึงขั้นรู้สึกสิ้นหวังในใจ!

หยางเฟิงแข็งแกร่งขนาดนี้ แล้วพวกเข้าจะแย่งชิงชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรได้อย่างไร?

"ฮิฮิ!"

ในเวลานี้

จู่ๆ ผู้คุมกฎสิบก็หัวเราะด้วยเสียงประหลาด

เขาหรี่ตาลง มองไปที่หยางเฟิงและกล่าวว่า "เก่งกาจมาก! เก่งกาจจริงๆ! สมกับที่เป็นเจ้าพันธมิตรบู๊ใต้ แม้แต่เหลิงฉานก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเจ้า ดูเหมือนว่าคราวนี้ชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรต้องเป็นของเจ้าแน่!”

"ฮึ!"

หยางเฟิงหัวเราะอย่างเย็นชา

ไอ้ผู้คุมกฎสิบนี่แค่อ้าปาก ก็รู้เลยว่ามีเจตนาชั่วร้ายซ่อนอยู่

นักบู๊นับหมื่นที่อยู่ที่นี่ ล้วนมุ่งมั่นที่จะชิงเอาชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรมาครอบครอง

ใครๆ ก็อยากเป็นเจ้าเทพโลกบู๊!

แล้วก็จริงๆ

พอได้คำพูดของผู้คุมกฎสิบ

สายตาของนักบู๊ทุกคนที่มองไปยังหยางเฟิง ล้วนปรากฏความเคร่งขรึมดุดันขึ้นมา

หากสามารถทำลายหยางเฟิงได้

ความหวังที่แต่ละคนจะแย่งชิงชิ้นส่วนภาพมกุฎมังกรมาได้ก็จะเพิ่มขึ้น!

ศัตรูต้องเลือกฆ่าตัวใหญ่ก่อนอยู่แล้ว!

"ฮ่าๆ!"

หยางเฟิงหัวเยาะเย้ยขึ้นทันใด และพูดอย่างเหยียดหยาม "ข้าก็นึกว่าใคร ที่แท้ก็เจ้า ไอ้คนก็ไม่ใช่ผีก็ไม่เชิง!"

พอได้ยิน

ทุกคนต่างก็ตกใจ

แท้จริงแล้วในสายตาของทุกคน

คนของกุ่ยเหมิน เดิมทีก็ผีไม่ใช่คนไม่เชิงอยู่แล้ว!

แต่กุ่ยเหมินนั้นแข็งแกร่งทรงพลัง ลึกลับยากจะคาดเดา และยังมีสาวกนับไม่ถ้วนอีก

ยิ่งไปกว่านั้น!

คนของกุ่ยเหมิน จิตใจคับแคบ โหดร้ายไร้ความปรานี!

ใครก็ตามที่ทำให้พวกเขาขุ่นเคือง ล้วนมีจุดจบที่ไม่ดี!

แต่ไหนแต่ไรก็ไม่มีใครกล้าเผชิญหน้ากับกุ่ยเหมินโดยตรง