บทที่ 58

เย่กวงตอบกลับว่า “พวกเราไม่ได้หลอกพวกท่านจริงๆ ลูกเขยของพี่ชายผมเป็นพวกป่าเถื่อน นอกจากมันจะแย่งทุกสิ่งทุกอย่างของตระกูลเย่ไปแล้ว มันยังทำร้ายพ่อผมจนหลอดเลือดสมองตีบ ตอนนี้เป็นอัมพาตทั้งตัว......”

“เดี๋ยวก่อน!”

เย่ห้าวที่เงียบมาตลอดเอ่ยปากถามขึ้น “แกกำลังจะบอกว่า น้องชายของฉันเส้นเลือดในสมองตีบ?”

เย่กวงรีบพยักหน้า “ใช่แล้ว ทั้งหมดเป็นฝีมือของลูกเขยพี่ชายทั้งนั้น”

ได้ยินดังนั้น หวางห้าวก็เงียบไป

เย่หมิงรีบชิงกล่าวออกมาว่า “พ่อครับ อย่าไปฟังสองคนนี้พูดจาไร้สาระอยู่เลย เย่ลั่วไปตงไห่ครั้งนี้แต่กลับมาเป็นหมัน พวกมันสองพ่อลูกต้องรับผิดชอบเรื่องนี้ด้วย”

“ไม่ได้นะ ไม่เกี่ยวกับพวกเราจริงๆ”

เย่กวงกับเย่ชิวตกใจจนหน้าซีดเผือด ก่อนจะรีบกล่าวแก้ตัว

“พวกแกสองคนยังจะมาหัวหมออีก ใครก็ได้มาจัดการมัน!” เย่หมิงตามคนมาจัดการ

เย่ห้าวกล่าวว่า “สองพ่อลูกนี้จะลงโทษเมื่อไหร่ก็ได้ ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือทำให้เย่ลั่วปลอดภัยก่อน”

เย่ลั่วเป็นหลานชายคนโตของตระกูลเย่

หากเขาเป็นอะไรขึ้นมา จะต้องส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อตระกูลเย่อย่างแน่นอน

ในตอนนั้นเอง หมอก็เดินออกมา

“คุณหมอ ลูกชายของผมเป็นยังไงบ้างครับ”

เมื่อเห็นหมอเดินออกมาจากห้องแล้ว เย่หมิงก็รีบถามขึ้นอย่างร้อนใจ

หมอถอนใจเบาๆ ก่อนจะตอบว่า “ตอบท่านผู้นำตระกูล หมอทำเต็มที่แล้ว แต่อาการบาดเจ็บของคุณชายเย่นั้นสาหัสมากจริงๆ เกรงว่าวันข้างหน้าคงจะกลายเป็นคนพิการ”

“อะไรนะ?”

สีหน้าของเย่ห้าวกับเย่หมิงเปลี่ยนไปในทันที

“ลูก!”

เย่หมิงตะโกน ก่อนจะวิ่งเข้าไปด้านในห้อง

เย่กวงกับเย่ชิวที่นั่งคุกเข่าอยู่กับพื้นหันมาสบตาซึ่งกันและกัน

สีหน้าของทั้งสองเต็มไปด้วยความกังวล