บทที่ 584

เมื่อก่อน

เย่ชิวก็เคยเจอเย่หลง

ในความทรงจำของเขา เย่หลงก็เป็นผู้อาวุโสเท่านั้น ไม่มีจุดเด่นอื่นใด

แต่ดูเหมือนตอนนี้ ตนเองกำลังทำผิดมหันต์

ตาเฒ่านี้มีพลังที่ซ่อนอยู่

ไม่น่าแปลกใจเลยที่หมู่บ้านตระกูลเย่ จะมีชิ้นส่วนของจักรพรรดิมังกร

“หึหึ！”

ดวงตาของเย่ชิวขยับทันที และเขาก็ยิ้มพลางพูดว่า: "ปู่น้อย ทำไมท่านต้องโกรธ แม้ว่าข้าจะเข้าร่วมกุ่ยเหมิน แต่ข้าก็นามสกุลเย่ และครั้งนี้ข้าก็นำจดหมายที่เขียนด้วยลายมือของปู่ข้ามาให้ท่านด้วยด้วย"

เมื่อกำลังพูดอยู่

เย่ชิวก็นำจดหมายของเย่เทียนส่งให้เย่หลง

เย่หลงปราดสายตาอ่าน

เนื้อหาของจดหมายไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

เย่ชิวเข้าร่วมกุ่ยเหมิน เขาต้องทำและทุกอย่างทำเพราะหยางเฟิงไอ้สารเลวนั้นมันทำร้ายเขา หวังว่าเย่หลงจะเห็นแก่ศักดิ์ศรีของตนเอง จึงช่วยเย่ชิว

“เจ้าเย่เทียนบ้า！เขาไปช่วยคนชั่วทำเลวได้อย่างไร？”

เมื่ออ่านจดหมายเสร็จ เย่หลงโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

เขากำจดหมายในมือแน่น ฉีกเป็นผงทีละชิ้น

“ปู่น้อย ท่าน……”

เย่ชิวสีหน้าเปลี่ยนไป

เย่หลงไม่คิดจะไว้หน้าปู่ของตนเองเลยรึ？

เย่หลงเงยหน้าแล้วจ้องเขม็งไปที่เย่ชิว พลางพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า“ออกไปซะ ต่อให้เย่เทียนมาเอง ปู่ก็จะไม่ช่วยเจ้าหรอก！”

“ไอ้แก่ เจ้า……”

ณ ขณะนี้

เย่ชิวโกรธสุดขีด

เขาเป็นตัวแทนของกุ่ยเหมินที่สง่างาม การมีอยู่ของเขา เขามาพื่อคุยกับเย่หลง และเขากำลังถอดหน้ากากของตยเองและให้เงิน แต่อีกฝ่ายกลับไม่เห็นค่าเลยเหรอ?

เย่ชิวชี้ไปที่เย่หลงและพูดอย่างโกรธเคือง “เย่หลง ไอ้แก่เฒ่า หน้าไม่อาย! แม้ว่าคุณจะไม่คิดถึงตัวเอง แต่คุณต้องคิดถึงหมู่บ้านตระกูลทั้งหมด”

“เจ้าไม่กลัวไฟแห่งความโกรธาของกุ่ยเหมิน จะฆ่าล้างโคตรหมู่บ้านตระกูลเย่เปลี่ยนให้ที่นี้กลายเป็นทะเลนองเลือดแม้แต่ไก่หรือสุนัขก็ไม่ให้เหลือรึ？”

เมื่อพูดจบ

เงาดำก็หายไปรวดเร็วดั่งสายฟ้า

เพียะ！

เย่หลงตบหน้าเย่ชิวอย่างแรง

ทันใดนั้น

ใบหน้าของเย่ชิวบวม