บทที่ 590

ดูเหมือนว่าในสองวันที่ผ่านมา นักสู้คนใหม่จะหลั่งไหลเข้ามาเรื่อยๆ

ครั่ก！

เขาจินเฟิงสั่นรุนแรงอย่างต่อเนื่อง

ภูเขาทั้งลูกสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง

หินตกลงมาไม่ขาดสาย

ทุกคนจ้องไปที่เขาจินเฟิง อย่างเงียบ ๆ รอสมบัติที่จะเกิด

“ฮ่าฮ่าฮ่า！”

ในตอนนี้

เสียงหัวเราะดังลั่นจากที่ใกล้ ทำลายความเงียบงัน

สายตาของทุกคนล้วนหันไปจับจ้อง

“เพื่อนนักศิลปะการต่อสู้ของข้า ข้าหยางเฟิง ผู้นำของพันธมิตรโลกบู๊ใต้ ยินดีต้อนรับทุกคนเข้าชมชิ้นส่วนของจักรพรรดิมังกร!”

ชิ้ว！

ชิ้ว！

ชิ้ว！

เมื่อพูดจบ

แต่ละเงาล้วนถอยออกไปไกล

ไม่นานนัก

เงานคนนับร้อยก็ไปหยุดอยู่ที่ยอดเขา

นอกจากหยางเฟิง

นอกจากเย่หลง องครักษ์มังกรและคนอื่นๆ

เมื่อเห็นหยางเฟิง

มุมปากของทุกคนก็สั่นเล็กน้อย

ครั้งก่อนหยางเฟิงด่าทุกคนว่าเป็นขยะ

สิ่งนี้ทำให้ผู้คนในปัจจุบันเต็มไปด้วยความขุ่นเคืองต่อหยางเฟิง และต้องการจะฆ่าเขา!

ไม่คิดเลยว่า

ครั้งนี้หยางเฟิงจะหน้าด้านขนาดนี้

ใช้อำนาจของการเป็นเจ้าแห่งทิศตะวันออกในการเป็นเจ้าข้าวเจ้าของ

รู้สึกว่าชิ้นส่วนของแผนที่จักรพรรดิมังกรนี้เป็นของครอบครัวของเขา

เย่หลงอดไม่ได้ที่จะบ่นว่า “เจ้าหนุ่ม ถ่อมตัวหน่อยเจ้าจะตายรึ? "

หยางเฟิงเอามือไปข้างหลัง เงยศีรษะขึ้นแล้วพูดว่า "หลักการของฉันคือ ไม่พอใจก็ลงมือ สำหรับข้าแล้วไม่มีการถ่อมตัว! "

เมื่อได้ยินดังนั้น

เย่หลงถึงขั้นพูดไม่ออก

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมาเขาใช้ชีวิตไม่ต่างจากสุนัข

ตลอดเวลาที่ผ่านมา เขาระมัดระวังและเก็บซ่อนพลังที่แท้จริงของตนเองเสมอ

ถึงอยู่มาถึงทุกวันนี้

แต่เจ้าหยางเฟิงคนนี้

จัดการเรื่องอย่างบ้าอำนาจ ไม่สนใจผู้ใด

ไม่รู้ว่าเขาใช้ชีวิตมาถึงตอนนี้ได้อย่างไร

และเสือขาวและองครักษ์มังกรและคนอื่นๆ

กลับมีปฏิกิริยาดั่งเทพ