บทที่ 600

สองตาของหลี่ซู่ เย่ชิว เหอเซิ่งหงและคนอื่น ๆ เปิดเผยสีหน้าที่หวาดกลัวลึก ๆ ออกมา

พวกเขาคิดไม่ถึง ไม่เพียงหยางเฟิงมีพลังที่แข็งแกร่ง

แม้กระทั่งลูกน้องเหล่านี้ของหยางเฟิงต่างก็มีพลังที่น่าตกใจเหมือนกัน

หยางเฟิงคนนี้สรุปแล้วมีความเป็นมายังไง？

ความสงสัยที่เข้มข้นทะลักออกมาในหัวใจของแต่ละคน

จู่ ๆ

ในดวงตาทั้งคู่ของผู้คุมกฎสิบเปิดเผยความมืดมนออกมา！

สีหน้าของเขาขุ่นมัวเหมือนน้ำ สองหมัดกำแน่น

กร๊อบ ๆ ！

ข้อต่อของกระดูกนิ้วมือดังไม่หยุด

เดิมทีเขาต้องการปลุกระดมนักบู๊นับหมื่นคนล้อมฆ่าหยางเฟิง

แต่ใครจะกล้าคิด？

ใครจะคิดได้？

นักบู๊นับหมื่นคนคิดไม่ถึงว่ากระทั่งเงาของหยางเฟิงต่างก็ไม่ได้สัมผัส ก็ถูกองครักษ์กว่าร้อยคนของหยางเฟิงฆ่าจนไม่เหลือชิ้นส่วนของเกราะแม้แต่นิด！

ฆ่าเกินครึ่งไปมาก！

นักบู๊นับหมื่นคนคิดไม่ถึงว่าจะไม่มีพลังต่อต้านแม้แต่นิด！

“ไร้ค่า！ พวกไร้ค่า！”

ผู้คุมกฎสิบอดไมได้ที่จะด่าเสียงต่ำด้วยความโกรธ

ในใจของเขาโกรธแค้นมาก！

พลังที่หยางเฟิงแสดงออกมาในวันนี้ทำให้เขารู้สึกตกตะลึงมาก！

วันนี้ถ้าหากไม่ฆ่าหยางเฟิงแล้ว

เขาสามารถยืนยันได้ว่า

หยางเฟิงในอนาคตจะต้องเป็นภัยพิบัติร้ายแรงของกุ่ยเหมินแน่นอน！

ถึงเวลานั้น

เกรงว่าทั้งกุ่ยเหมินต่างก็จะสั่นเทาภายใต้เท้าของหยางเฟิง！

และที่ไม่เหมือนกับเขากลับเป็นหนิงชิงเฉิง

หนิงชิงเฉิงในเวลานี้มองการฆ่าในสนามอยู่ ดวงตาสวยแสดงความตื่นเต้นออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

หล่อนอดไม่ได้ที่จะพูดกับตัวเองเสียงต่ำ“นี่ถึงจะเป็นผู้ชายที่ฉันหนิงชิงเฉิงชอบ！ ลูกผู้ชายที่แท้จริง！ วีรบุรุษใหญ่ที่แท้จริง！”

พูดจบ

สายตาที่หนิงชิงเฉิงมองไปทางหยางเฟิงยิ่งเพิ่มความรู้สึกที่อ่อนโยน

เหมือนทั้งโลก

เหลือเพียงแค่เงาร่างที่สูงใหญ่ของหยางเฟิงนั่น！

หยิ่งผยองทำให้คนหลงใหล！

ในที่สุด！

“ปีศาจ！ นี่คือกลุ่มปีศาจ！”

“ถอย！ รีบถอยทัพสิ！”

“รีบหนี！ ไม่หนีอีก พวกเราก็ต้องตายแน่นอน！”

……

เผชิญหน้ากับการฆ่าที่บ้าคลั่งของเสือขาวและคนอื่น ๆ นักบู๊นับหมื่นคนพังทลายแล้ว……