บทที่ 622

พอคนตกลงไป ก็ถูกแทงทุกในทันที

มีคนหล่นลงไปหลายคน และก็กลายเป็นถังหูลู่เสียบไม้ในทันใด!

ภายนอกฝูงชน

ผู้คุมกฎสิบและเหลิงฉานก็มองอย่างตกตะลึงไปตามๆ กัน พร้อมกับรู้สึกขนหัวลุก!

กับดักค่ายกลที่มีอยู่เต็มไปหมดและไม่มีที่สิ้นสุดนี้ ถึงอยากจะป้องกันก็ทำไม่ได้!

ถ้าหากไม่ใช่เพราะพวกเขาระวังตัวอย่างดี

ปล่อยให้พวกกองหนุนไร้ประโยชน์เหล่านี้ลุยไปก่อน

เกรงว่าตอนนี้พวกเขาน่าจะได้กลับบ้านเก่าไปแล้ว!

“แม่งเอ้ย พวกกุ่ยเหมินและศูนย์พันธมิตรบู๊นี่มันฉลาดนัก ดันส่งให้พวกกองหนุนนี่มาตายก่อน!”

ไม่ไกลจากที่เกิดเหตุ

จางเทียนซานและไป๋หลิงหลง กำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืดเพื่อสังเกตการณ์อยู่

เมื่อเห็นว่าศัตรูอย่างศูนย์พันธมิตรบู๊ไม่มีใครตายสักคน ในใจทั้งสองก็รู้สึกเสียดายเล็กน้อย

ไป่หลิงหลงเหลือบมองจางเทียนซาน และกล่าวว่า "เจ้าไปก่อน ไปรายงานข่าวคราวของที่นี่ให้เจ้าพันธมิตรหยางทราบ!"

“ฉันจะอยู่ต่อ เฝ้าสังเกตความเคลื่อนไหวที่นี่ต่อไป!”

“อืม!”

หลังจากพูดคุยกันแบบง่ายๆ

เงาร่างหนึ่งแวบผ่านไป

ณ ขณะนี้

นักบู๊เหล่านั้นก็หนีกลับมาแล้ว แต่ละคนต่างพากันตื่นตกใจจนเสียขวัญไปหมด

บนหน้าแต่ละคน ล้วนปรากฏความรู้สึกดีใจที่โชคดีรอดตายมาได้!

เดิมทีห้าพันคน

สุดท้าย ถูกสังหารจากกับดักค่ายกลไปสองพันกว่าคน

ตอนนี้ที่หนีกลับมาได้ มีเพียงประมาณ 3,000 คนเท่านั้น

ตรงหน้า

กองเต็มไปด้วยศพ

โดยเฉพาะที่พวกคนที่ตกลงไปในหลุมขนาดใหญ่

ศพนอนอัดกันแน่นอยู่เต็มหลุม

เวทนา!

ช่างโหดร้ายและน่าเวทนายิ่งนัก!

แม้ว่านักบู๊เหล่านี้จะฆ่าคนมามากมาย

แต่เมื่อเห็นพี่น้องคนโลกบู๊จำนวนมากมาตายต่อหน้าตนเอง ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเศร้าโศก

หลายคนก็แสดงสีหน้าเสียใจออกมา

หากรู้ว่าจุดจบจะน่าเวทนาเช่นนี้ พวกเขาก็จะไม่มาแต่แรก

“ผู้คุมกฎ พวกเราควรทำยังไงดีครับ”

หลี่ซู่และคนอื่นๆ ต่างก็มีสีหน้าที่ดูหวาดกลัว

“เฮ่อ! หยางเฟิงนี่มันโหดร้ายเกินไปจริงๆ!”

เหลิงฉานอดไม่ได้ที่จะถอนหายใจเบาๆ ออกมา

แม้ว่าเหลิงฉานจะคุ้นชินกับความเป็นความตายอยู่แล้ว

แต่ชีวิตของผู้คนนับพันหายไปต่อหน้าต่อตาในทันที

แต่ภาพสั่นสะท้านตรงหน้าเช่นนี้ เขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน!