บทที่ 630

ถ้าไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของเขา เกรงว่าคงจะไม่สามารถปีนขึ้นไปได้เลย

แต่เขาในตอนนี้ ก็ใช้พลังอยู่เพียงครึ่งเดียวเท่านั้น!

และการปีนขึ้นบันไดสวรรค์นี้ ก็ไม่ได้ไร้ประโยชน์ซะทีเดียว

เพราะหยางเฟิงพบว่า

การปีนขึ้นบันไดสวรรค์นี้ มีผลอย่างมากต่อการฝึกร่างกาย

แกร่ก!

แกร่ก!

แกร่ก!

แรงกดดันอันมหาศาล ทำให้กระดูกในร่างกายของหยางเฟิงส่งเสียงดังออกมา

ฉากนี้

ถ้าหากสามารถให้คนเข้าไปได้ดูใกล้ๆ ได้

จะต้องตกใจจนอ้าปากค้างเป็นแน่!

หยางเฟิงกำลังใช้พลังของบันไดสวรรค์ เพื่อฝึกฝนร่างกายของเขา!

หากไม่เช่นนั้นแล้ว

เกรงว่าเขาจะไปไกลไม่เห็นฝุ่นตั้งนานแล้ว และทิ้งห่างผู้คุมกฎสิบและเหลิงฉานไว้เบื้องหลังไกลๆ!

ส่วนผู้คุมกฎสิบและเหลิงฉานนั้น

ต่างก็อยู่ในสภาพที่น่าเวทนา

ผู้คุมกฎสิบมีเหงื่อไหลออกมาจากบนหน้าผากไม่หยุด

เขาหายใจหอบแรง

เงยหน้าขึ้น

มองไปที่หยางเฟิง ซึ่งอยู่ข้างหน้าเขาประมาณเจ็ดถึงแปดขั้นบันไดหิน

ใบหน้าของใบหน้าของผู้คุมกฎสิบ ปรากฏความคับแค้นใจออกมา

เดิมทีเขาคิดว่าความแข็งแกร่งระหว่างเขากับหยางเฟิงคงไม่น่าต่างกันมาก

แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า

ความแข็งแกร่งของเขากับหยางเฟิงนั้น ยังห่างกันอยู่พอสมควร

ถ้าให้ผู้คุมกฎสิบรู้ว่า

จนถึงตอนนี้ หยางเฟิงใช้กำลังเพียงแค่ครึ่งเดียว เกรงว่าเขาจะตกใจจนฉี่ราดทันที

ต้องรู้ว่า

ผู้คุมกฎสิบใช้พลังถึง 80% ของเขา จึงจะพอยืนหยัดต่อไปได้!

ส่วนเหลิงฉานที่อยู่รั้งท้ายนั้น

เหงื่อบนร่างกายของเขา ทำให้เสื้อผ้าของเขาเปียกโชกไปหมด

ขาทั้งสองข้างของเขาสั่นเทาไม่หยุด

เขาใช้พลังไปเกือบทั้งหมดที่มีแล้ว

เป็นแบบนี้ต่อไป

เขาจะเป็นคนแรกที่แพ้ไป

เมื่อคิดได้เช่นนั้น

ความไม่เต็มใจปรากฏบนใบหน้าของเหลิงฉาน

หากแพ้ไปทั้งอย่างนี้

งั้นเขาก็ต้องกลายเป็นตัวตลกน่ะสิ?

เหลิงฉานกัดฟัน หยิบสมุนไพรอายุนับร้อยปีออกมาจากแขนของเขาแล้วโยนเข้าปาก เคี้ยวมันและกินลงไป