บทที่ 634

ได้ยินหยางเฟิงพูดมากขึ้นมา

สองคนต่างก็ไม่พูดแล้ว

พวกเขาก็เคยได้รับการสั่งสอนจากการพูดโอเวอร์ของหยางเฟิงนานแล้ว

ตอนนี้พูด

ก็เท่ากับร้องขอให้ถูกทารุณ！

มองเห็นสองคนไม่พูดอีก

หยางเฟิงก็ไม่โกรธ ยิ้มพูดว่า“พวกคุณอยากได้ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้……”

ได้ยิน

บนหน้าของเหลิงฉานกับผู้คุมกฎสิบสองคนเปิดเผยสีหน้าที่เหลือเชื่อออกมา

ผู้คุมกฎสิบกัดฟันพูดว่า“หยางเฟิง นายเสแสร้งให้น้อย ๆ หน่อย นายจะใจดีอย่างนั้นเอายาสมุนไพรให้พวกเรา？”

เหลิงฉานเปิดเผยสีหน้าท่าทางที่ไม่เชื่อออกมาเหมือนกัน

หยางเฟิงเป็นใคร？

พวกเขาชัดเจนที่สุดแล้ว！

อีกทั้งตอนนี้พวกเขาคือน้ำกับไฟที่อยู่ร่วมกันไม่ได้

หยางเฟิงจะเอายาสมุนไพรให้พวกเขาฟรี ๆ ได้ยังไง？

“ฮิ ๆ ！”

หยางเฟิงยิ้มพูด“ผู้คุมกฎสิบเป็นคนฉลาดนะ！ ยาสมุนไพรผมไม่สามารถให้พวกคุณฟรี ๆ ได้อยู่แล้ว แต่ผมสามารถขายให้พวกคุณได้！”

ขายให้พวกเรา？

เหลิงฉานกับผู้คุมกฎสิบมีสีหน้าที่สงสัย

หยางเฟิงคนนี้ไม่รู้มีความคิดอะไร？

มองเห็นสองคนนี้เงียบไม่พูด

หยางเฟิงยิ้มพูด“ทำไม พวกคุณไม่อยากได้เหรอ？ พวกคุณไม่อยากปีนถึงยอดสุดไม่อยากได้ชิ้นส่วนม้วนภาพมกุฎมังกรแล้ว？”

“ถ้าพวกคุณไม่อยากได้งั้นผมทำได้เพียงตัวเองกินแล้ว！”

พูดจบ

หยางเฟิงหยิบยาสมุนไพรหนึ่งร้อยปีต้นหนึ่งออกมาโยนเข้าในปาก เคี้ยวจ๊อบแจ๊บขึ้นมา

ยังส่งเสียงซี๊ดออกมา！

มองเห็นที่นี่

ในใจของผู้คุมกฎสิบกับเหลิงฉานโกรธแค้นมาก

เปลืองมากไปแล้ว！

ทำลายสิ่งมีชีวิตอย่างไม่ทะนุถนอม！

ต้องรู้

หยางเฟิงเพิ่งกินยาสมุนไพรห้าร้อยปีไปต้นหนึ่งแล้ว เดิมทีต่างก็ยังไม่ได้ย่อยหมดตอนนี้ก็กินยาสมุนไพรหนึ่งร้อยปีต้นหนึ่งอีก ก็เป็นการสิ้นเปลืองอย่างสิ้นเชิง！

พวกเขาจะกินต่างก็ไม่ได้กิน

และหยางเฟิงก็ทำเหมือนกับกินหญ้าอย่างนั้น กินต่อหน้าของพวกเขา

คือต้องการให้พวกเขาโมโหจนตายทั้งเป็น！

ในที่สุด

เหลิงฉานอดไม่ได้ที่จะถามว่า“เท่าไหร่？”

เหลิงฉานในเวลานี้อดทนต่อไปไม่ไหวจริง ๆ แล้ว