บทที่ 639

ผมขาวส่งคนผมดำ

นี่เป็นเรื่องที่เจ็บปวดทรมานที่สุดของโลกมนุษย์

อีกทั้งตัวเองสร้างตระกูลเหออย่างยากลำบาก

ก็ถูกทำลายจนหมดสิ้นด้วยมือหนึ่งของหยางเฟิงแล้ว！

เพื่อแก้แค้น

เขาไม่อยู่ภายใต้คนอื่นก็ไม่ได้

ถูกผู้คุมกฎสิบเห็นเป็นหมาตัวหนึ่งอย่างนั้นเรียกใช้ไปใช้มาตามสบาย！

เขาเป็นเจ้าพนันของเมืองกาสิโนที่ยิ่งใหญ่ เคยได้รับการดูหมิ่นเหยียดหยามอย่างนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่？

แต่วันนี้หยางเฟิงในที่สุดก็ตายแล้ว！

น้ำตาแก่ไหลสองบรรทัด อดไม่ได้ที่จะวาดผ่านใบหน้าของเหอเซิ่งหง

วันนี้ยากมากแล้วจริง ๆ ！

ใบหน้าของหลี่ซู่มีสีหน้าที่สบาย ๆ

หยางเฟิงตายแล้ว！

ความแค้นที่แขนหักของเขาก็ได้ชำระแล้ว！

มองเห็นแขนเสื้อที่ว่างเปล่าของตัวเอง

หลี่ซู่จู่ ๆ ก็อยากที่จะร้องไห้มาก

ก็เหมือนตอนเด็กอย่างนั้น กระโจนเข้าในอ้อมกอดของแม่ร้องไห้ออกมา！

ตัวเองเป็นผู้คุมกฎของศูนย์พันธมิตรบู๊ที่ยิ่งใหญ่

ตำแหน่งและอำนาจสูงมาก

แต่นับจากเจอหยางเฟิงแล้ว

เขาก็ฝันร้ายไม่หยุด

ตอนนี้ฝันร้ายนี้ในที่สุดก็กระจายหายไปแล้ว！

“ดีสิ！”

“ตัวหายนะนี้ในที่สุดก็ตายแล้ว……”

“โอ้ไชโย！！！”

……

นักบู๊สามพันคนที่มาจากแต่ละสำนักพรรคของโลกบู๊

แต่ละคนยิ่งดีใจกระโดดเหมือนนกกระจอก

พวกเขาเดิมทีมีนับหมื่นคน

ผลคือถูกหยางเฟิงทำร้ายจนตายหลายพันคน

ตอนนี้ก็เหลือเพียงสามพันคนแล้ว

พูดขึ้นมา

ทั้งหมดนี้ต่างก็เป็นหยดน้ำตา！

ตอนนี้หยางเฟิงตัวหายนะคนนี้ในที่สุดก็ตายแล้ว

นักบู๊เหล่านี้แต่ละคนต่างก็ตื่นเต้นดีใจจนน้ำตาไหล

นักบู๊บางคนที่มีความสามารถถนัดใช้ทักษะการออกเสียงในช่องปาก

อดไม่ได้ที่จะเป่าจังหวะบทเพลง《วันดี》

“วันนี้เป็นวันดี……”

“แม่งต่างก็หุบปากให้กู！”

จู่ ๆ

ในเวลานี้

เสียงคำรามด้วยความโกรธระเบิดออกมาเสียงหนึ่ง

เพียงเห็นสีหน้าของเสือขาวขุ่นมัวเหมือนน้ำ สองตาพ่นไฟ

ทั้งตัวกระจายกลิ่นไอการฆ่าที่น่ากลัวพุ่งขึ้นฟ้าออกมา เหมือนยืนยันความเป็นจริง

ท่านแม่ทัพตายแล้ว？

นี่จะเป็นไปได้ยังไง？

ในใจของเสือขาว

ท่านแม่ทัพก็คือเทพ！

เขาเป็นเทพสงครามของต้าเซี่ย！

เป็นไปได้ยังไงที่เขาจะตาย？

จะตายได้ยังไง？

เขาไม่เชื่อ！