บทที่ 667

ตระกูลหนิงอย่างพวกเขา เคยถูกคนธรรมดาเช่นนี้ดูถูกดูแคลนเมื่อใดกัน？

“หุบปากซะ！”

ไม่รีรอให้สวีโหย่วหรงได้พูดจบ

หนิงชิงเฉิงก็ตวาดตำหนิเธอ

หนิงชิงเฉิงมีสัญชาตญาณบางอย่าง

ผู้คนเหล่านี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับหยางเฟิง

เพียงแต่เฮียหยางของพวกเขา มีความเกี่ยวข้องกับคนของแวดวงทหารเมื่อใดกัน？

เขาเป็นลูกเขยของตระกูลเย่มิใช่รึ？

ข้อสงสัยต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวของเธอ

แฮก！

แฮก！

แฮก！

ขณะนี้

หยางเฟิงรอให้ผู้คนเดินออกมา

“ฮ่า ฮ่า”

หยางเฟิงสูดอากาศบริสุทธิ์ และหัวเราะพลางพูด “ในที่สุดก็ออกมาแล้ว”

“เข้าพบท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่！”

“เข้าพบท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่！”

“เข้าพบท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่！”

ชั่วพริบตาเดียว

พลทหารแห่งสำนักเทพมรณะห้าพันนาย เงยหน้ามองผู้บัญชาการหนุ่มของพวกเขา

แววตารุ่มร้อนแผดเผา

ซื่อสัตย์ภักดีอย่างถึงที่สุด

ถึงขนาดน้ำตาปริ่ม

ในสายตาของพวกเขา

หยางเฟิงเป็นเทพสงครามผู้ไร้พ่าย

เป็นตำนานของต้าเซี่ย

เนิ่นนานเหลือเกินที่พวกเขาไม่ได้พบท่านแม่ทัพ

พวกเขาภาคภูมิใจที่ได้เป็นทหารของหยางเฟิง

ภายใต้ฟากฟ้า

กลิ่นคาวเลือดอันเข้มข้น ล้วนขึ้นอยู่กับโฮ่ร้องของสำนักเทพมรณะ ต้องไม่ให้เหลือซาก！

เพียงชั่วพริบตาเดียว

หนิงชิงเฉิงถึงกับตกตะลึง

เธอมองไปยังแววตาของหยางเฟิง เต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้

พลทหารเหล่านี้ มีความเกี่ยวข้องกับหยางเฟิงจริงๆ รึ？

พวกเขาเรียกหยางเฟิงว่าท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่รึ？

ท่านแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่นี้ คืออะไร？

แม้ว่าหนิงชิงเฉิงจะเป็นคุณหนูของตระกูลหนิง ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับพลทหารมาก่อน

แต่แล้วหยางเฟิงกลับเป็นท่านแม่ทัพ

เป็นเรื่องของคนใหญ่คนโตที่อยู่เหนือการฑูตทหารและอำนาจของชั้นศาลทั้งหมด เป็นความลับสูงสุดของต้าเซี่ย！

ทั่วทั้งต้าเซี่ย ผู้ที่รู้ว่าตัวตนของหยางเฟิงคือท่านแม่ทัพมีไม่เกินสามคน

คือเจ้ามังกร

คือผู้นำตระกูลแห่งตระกูลหยาง

คืออัครเสนาบดีตำแหน่งปัจจุบัน

แม้แต่ผู้นำตระกูลแห่งตระกูลหนิง ก็ยังไม่รู้ว่า “ท่านแม่ทัพ” สองคำนี้ ท้ายที่สุดแล้วหมายถึงอะไร？